Św. Maciej Apostoł

2012-01-30T12:25:00.000-08:00

LEGENDA NA DZIEŃ MACIEJA APOSTOŁA

24 lutego/14 maja

Legenda ta składa się właściwie z dwu odrębnych opowiadań: jedno z nich ma za przedmiot dzieje Judasza, a dopiero drugie św. Macieja. Za usprawiedliwienie tego połączenia służy fakt, że św. Maciej właściwie na miejsce Judasza powołany został do grona apostołów. Jest to jednak pozór raczej niż usprawiedliwienie: w rzeczy samej chodziło o to, że Judasz podobnie jak Herod czy Neron zbyt mocno zrośnięty był z popularną »historią świętą«, aby można go było pominąć, toteż Jakub de Voragine, aczkolwiek nie bez wahania, któremu daje niedwuznaczny wyraz, opowiada przecież i jego »historię«.

Historia ta jest nader interesująca jako przykład legendy, w której w dziwny sposób splatają się wątki starotestamentowe z reminiscencjami mitów greckich. Judasz mianowicie, który nieświadomie zabija własnego ojca i żeni się z własną matką, jest odbiciem tragicznej postaci Edypa, którego niezawiniony los wtrącił w to samo nieszczęście. Dodać można, że motyw ten w średniowieczu nie tylko z jednym Judaszem wiązano, lecz przenoszono go także na niektórych świętych, np. Grzegorza »ze skały« (na której pokutował poznawszy swą winę), Albana i Ursjusa. Także wrzucenie noworodka w koszyku do morza, jako obarczonego od chwili urodzenia tragiczną przepowiednią, przypomina zarówno mit o Edypie, jak - bardziej jeszcze - o Perseuszu. Natomiast odnalezienie małego Judasza na brzegu morskim przez bezdzietną królową przywodzi na pamięć odkrycie maleńkiego Mojżesza przez córkę faraona w szuwarach nad Nilem - a Piłat domagający się jabłek z sadu Rubena ma coś z chciwości króla Achaba, pożądającego winnicy sprawiedliwego Nabota. Dalsze dzieje Judasza od chwili, gdy został uczniem Chrystusa Pana, opowiedziano wedle tego, co mówią o nim Ewangelie oraz Dzieje Apostolskie. Na temat legendy Judaszowej w średniowieczu por. W. Creizenach, Judas Iskarioth in Legendę und Sage des Mittelahers, Halle 1875 i V. Istrin, Die griechische Version der Judas-legendę, »Archiv fur slavische Philologie« XX 1898, 605-619. O »historii apokryficznej«, z której legendę tę zaczerpnął Jakub de Voragine, por. Skorowidz źródeł pod tym hasłem.

Dzieje św. Macieja dość rzadko opracowywano w języku greckim; znamy tylko jeden jego żywot, w którym pojawia się zresztą wspólnie z apostołem Andrzejem, oraz jedno kazanie ku jego czci [BHG nr 109-110 i 1229]. W hagiografii łacińskiej natomiast występuje on [jak wszyscy apostołowie] już u Pseudo-Abdiasa, a następnie mamy szereg jego żywotów z różnych czasów [BHL nr 5695-5719]. Legenda znana w Trewirze, wspomniana pod koniec przez Jakuba de Voragine, to cuda spisywane tam w w. XIII, a więc nowość swego rodzaju w okresie powstawania Złotej legendy [PL CLIV 1293-98],

Maciej wybrany został apostołem na miejsce Judasza - ale opowiedzmy najpierw pokrótce o pochodzeniu i życiu owego Judasza [1]. W pewnej mianowicie, apokryficznej co prawda, historii czytamy, że żył w Jerozolimie pewien mąż imieniem Ruben, inaczej zwany Szymon, pochodzący z plemienia Dan czy też, jak chce Hieronim, z plemienia Isaschar. Miał on żonę imieniem Cyborea. Otóż pewnej nocy, gdy oddali sobie powinność małżeńską, Cyborea zasnęła i miała sen, który następnie przerażona powiedziała wśród jęków i westchnień swemu mężowi w tych słowach: Śniło mi się, że urodziłam syna-zbrodniarza, który stał się przyczyną zagłady całego naszego narodu. Na to Ruben: Wstrętną rzecz mówisz, niegodną nawet opowiadania, chyba zły duch zamącił twój umysł. Ona jednak odrzekła: Jeśli rzeczywiście poczuję, żem poczęła, i urodzę syna, to będzie znak, że nie był to zły duch, ale objawienie prawdy. Gdy zaś nadszedł jej czas, urodziła rzeczywiście syna. Rodzice przerazili się wtedy bardzo i poczęli zastanawiać się, co mają z nim zrobić. Wzdrygali się bowiem przed zabiciem dziecka, a z drugiej strony nie chcieli żywić niszczyciela własnego narodu. Włożyli więc chłopca do koszyczka i puścili na morze, a fale wyrzuciły go na wyspę zwaną Skariot [2]. Od niej to Judasz otrzymał imię Skarioty.

Królowa tego kraju, która była bezdzietna, wyszła właśnie na przechadzkę na brzeg morza, a ujrzawszy wyrzucony przez fale morskie koszyczek kazała go otworzyć i znalazła w nim pięknego chłopczyka [3]. Westchnęła wtedy i powiedziała: 0, gdybym to ja miała takie dziecko, aby kraj mój nie pozostał bez następcy tronu! Kazała więc potajemnie karmić dziecko, a sama udawała, że jest ciężarna. Na koniec skłamała, że urodziła syna, i po całym kraju rozeszła się ta radosna wieść. Król cieszył się niezmiernie z narodzenia potomka, a podobnie i cały lud bardzo się radował. Wychowywano tedy chłopca stosownie do jego królewskiego stanu, ale po niedługim czasie królowa istotnie poczęła i w swoim czasie urodziła syna. Gdy obaj chłopcy podrośli trochę, często bawili się razem. Judasz jednak ciągle dokuczał królewskiemu synowi, krzywdził go i zmuszał do płaczu. Królowa tedy martwiła się i coraz częściej biła Judasza, ponieważ wiedziała, że nie jest jej synem, ale on i tak nie przestawał dokuczać królewiczowi. Wreszcie rzecz cała wykryła się i stało się wiadome, że Judasz nie jest prawdziwym synem królowej, ale dzieckiem znalezionym. Wówczas Judasz ogarnięty gwałtownym wstydem zabił potajemnie swego przybranego brata, syna królewskiego. Obawiając się zaś kary śmierci za swoją zbrodnię, uciekł do Jerozolimy z ludźmi wiozącymi daninę [4] i wstąpił na służbę Piłata, ówczesnego namiestnika.

A ponieważ, jak mówią, swój do swego ciągnie, więc i Piłat stwierdził, że charakter Judasza nader mu odpowiada i bardzo go polubił. Rządził tedy Judasz całym dworem Piłata i wszystko tam działo się według jego woli. Pewnego dnia Piłat, spoglądając z okien swego pałacu na sąsiedni sad owocowy, uczuł tak wielką chęć skosztowania jabłek z tego sadu, że aż osłabł [5]. Sad ten należał do Rubena, ojca Judasza, który jednak nie poznawał syna, podobnie jak Judasz nie poznawał ojca. Ruben bowiem sądził, że syn jego zginął w falach morskich, Judasz zaś nie wiedział zupełnie, kim był jego ojciec ani gdzie była jego ojczyzna. Otóż Piłat przywoławszy Judasza rzekł: Tak bardzo pragnę tych owoców, że umrę, jeśli ich nie dostanę. Pobiegł więc Judasz do sadu i prędko zrywał jabłka. Wtedy nadszedł Ruben i zobaczył Judasza zrywającego jabłka. Obaj starli się gwałtownie i poczęli miotać na siebie obelgi, od obelg przeszli do razów i dotkliwie się pobili. Na koniec Judasz uderzył Rubena kamieniem w to miejsce, gdzie kark wiąże się z szyją, i zabił go. Następnie zabrał jabłka i opowiedział Piłatowi, co się zdarzyło.

Gdy dzień się skończył i nadeszła noc, znaleziono Rubena i uznano, że zmarł nagłą śmiercią. Wtedy Piłat oddał Judaszowi cały majątek Rubena, jak również dał mu za żonę wdowę po nim, Cyboreę. Pewnego dnia, gdy Cyborea wzdychała ciężko, Judasz, mąż jej, zapytał troskliwie, czego jej brakuje. Biada mi, najnieszczęśliwszej z kobiet - odrzekła - utopiłam moje dzieciątko w morzu, męża mego znaleziono nieżywego, a Piłat jeszcze pomnożył mój smutek, zmuszając mnie tak bardzo zbolałą do małżeństwa i dając mnie tobie za małżonkę zupełnie wbrew mej woli. Gdy tak opowiedziała mu wszystko o swoim dziecku, a Judasz wyjawił jej to, co jemu się zdarzyło, odkryli oboje, że Judasz poślubił własną matkę, a ojca swego zabił. Wówczas wiedziony skruchą za radą Cyborei udał się Judasz do Pana naszego Jezusa Chrystusa i błagał o przebaczenie za swoje grzechy.

Tyle czytamy we wspomnianej historii apokryficznej; czy zaś należy treść jej głośno powtarzać, to pozostaje do uznania czytelnika [6], chociaż raczej należy ją pominąć, niż podawać za prawdę.

Pan nasz przyjął Judasza za swego ucznia, potem uczynił go jednym z apostołów i okazał mu tak wiele zaufania i miłości, że obrał swoim szafarzem tego, który później go zdradził. Nosił więc Judasz sakiewkę i kradł to, co dawano Chrystusowi Panu.

A w okresie męki Pańskiej nie mogąc odżałować, że nie sprzedano olejku wartości 300 denarów [7], bo i te byłby ukradł, poszedł i sprzedał Pana za 30 srebrników, z których każdy wart był 10 denarów, jakie wtedy były w obiegu, i w ten sposób wynagrodził sobie stratę owych 300 denarów za olejek. Inni zaś powiadają, że Judasz miał zwyczaj z tego, co dawano Chrystusowi, kraść dla siebie dziesiątą część i dlatego sprzedał Pana za 30 denarów, które stanowiły dziesiątą część wartości owego olejku. Później jednak żal go ogarnął i powiesił się na powrozie [8]. Gdy zaś wisiał, ciało jego pękło przez pół i wylały się wszystkie wnętrzności jego [9]. Nie wyzionął zaś ducha ustami, nie godziło się bowiem, aby usta, które dotknęły chwalebnej twarzy Chrystusa, zostały tak haniebnie splamione. Natomiast słuszne było, aby wnętrzności, które poczęły zdradę, pękły i wypadły i aby powróz zdusił krtań, z której wydobywał się głos zdrajcy. Ciało zaś Judasza zawisło w powietrzu, aby w ten sposób on, który obrażał aniołów w niebie, a ludzi na ziemi, odsunięty został od nieba i ziemi, a w powietrzu stał się towarzyszem diabłów [10].

W czasie pomiędzy Wniebowstąpieniem Pańskim a Zesłaniem Ducha Świętego apostołowie zebrali się na wspólną wieczerzę. Św. Piotr zauważył przy tym, że liczba dwunastu apostołów zmniejszyła się, a przecież Pan wybrał ich w tej liczbie po to, aby na cztery strony świata ponieśli wiarę w Trójcę Świętą. Stanął tedy pośród braci i rzekł [11]: Bracia, musimy w miejsce Judasza wybrać kogoś, kto wraz z nami będzie świadczył o zmartwychwstaniu Chrystusa, ponieważ Pan powiedział nam: Wy świadczyć będziecie o mnie w Jeruzalem, w całej Judei, Samarii i aż po krańce świata. Ponieważ zaś świadek powinien stwierdzić tylko to, co sam widział, więc musimy wybrać jednego z tych mężów, którzy zawsze z nami byli, widzieli cuda Pańskie i słuchali Jego nauki. Wybrali więc dwóch spośród 72 uczniów, a mianowicie Józefa, który miał przydomek Sprawiedliwego z powodu swojej świętości, a był bratem Jakuba Alfeuszowego oraz Macieja, o którego sławie świadczy to, że wybrano go apostołem. Potem modlili się i mówili: Ty, Panie, który znasz serca nasze, wskaż nam, którego z tych dwóch wybierzesz, aby w służbie Twojej i apostolstwie zajął miejsce opuszczone przez Judasza. Następnie rzucili losy i los padł na Macieja, który w ten sposób dołączył się do jedenastu apostołów. Trzeba tu zaznaczyć, jak też powiada św. Hieronim, że nie należy idąc za tym przykładem używać losowania, ponieważ przywileje kilku osób nie stanowią powszechnego prawa. Beda zaś powiada, że należało szanować podobieństwo, zanim nie zjawiła się prawda. Prawdziwa zaś ofiara złożona co prawda została już w dniu męki Pańskiej, ale dopełniona dopiero w dniu Zesłania Ducha Świętego. Toteż apostołowie wybrali Macieja przez losowanie, aby zastosować się do prawa, wedle którego najwyższy kapłan wybierany bywał przy pomocy losów, lecz po Zesłaniu Ducha Świętego, kiedy objawiła się prawda, ustanowienia 7 diakonów nie dokonano przez losowanie, lecz wybrali ich uczniowie, a apostołowie odmówili nad nimi modlitwę i włożyli na nich ręce [12].

Święci ojcowie różnią się między sobą zdaniami na temat rodzaju owego losowania. Hieronim i Beda uważają, że było ono takie, jakiego najczęściej używano w Starym Testamencie. Dionizy natomiast, który był uczniem Pawła, sądzi, że mniemać tak jest rzeczą bezbożną, i powiada, że jego zdaniem, ów los nie był niczym innym, jak pewnego rodzaju jasnością i promieniem, który z nieba padł na Macieja, co miało wskazywać, że jego właśnie należy powołać na apostoła. Mówi bowiem w księdze O hierarchii niebieskiej: Los Boży, który padł z woli nieba na Macieja, różni ludzie różnie tłumaczyli, lecz nie dość pobożnie, jak mnie się wydaje. Ja zaś powiem moje własne zdanie w tej sprawie: zdaje mi się mianowicie, że Pismo święte losem nazywa od Boga pochodzący dar, który wskazał owemu przez Boga powołanemu gronu ludzi, że Maciej z woli Bożej został do niego powołany.

Owemu Maciejowi apostołowi przypadła więc jako teren pracy Judea. Tam gorliwie oddawał się nauczaniu, czynił wiele cudów i wreszcie spoczął w pokoju. W niektórych zaś księgach czytamy, że poniósł on śmierć na krzyżu i uwieńczony koroną męczeńską wstąpił do nieba. Ciało jego, jak mówią, pochowane jest w Rzymie w kościele Św. Maryi Większej pod płytą z porfiru. Tam również pokazują ludowi jego głowę. W pewnej zaś legendzie znanej w Trewirze [13] czytamy między innymi, że Maciej pochodził z plemienia Judy, ze znanej w mieście Betlejem rodziny. Ucząc się pilnie w krótkim czasie zapoznał się gruntownie z prawem [14] i prorokami, wzdrygając się zaś przed wszelką płochością przeciwstawiał młodzieńczym swym latom dojrzałość obyczajów. Udoskonalił się też w cnotach tak dalece, że stał się zdolny do pojmowania, skłonny do miłosiernych uczynków,, skromny w pomyślności, wytrwały i nieustraszony wobec przeciwności. Pragnął sam w życiu dokonywać tego, co innym nakazywał, i ręce jego spełniały to, czego nauczały usta. Nauczając w Judei przywracał zrok niewidomym, oczyszczał trędowatych, wypędzał szatany, przywracał chód kulawym, słuch głuchym i życie umarłym. Gdy oskarżono go przed najwyższym kapłanem o wiele występków, odparł: O tym, co mi zarzucacie, nie potrzebuję wiele mówić, bo być chrześcijaninem nie jest winą, lecz zaszczytem. Arcykapłan zaś rzekł: Czy będziesz żałował za swe winy, jeśli damy ci czas do namysłu? A on na to: Broń mnie, Boże, abym miał stać się odstępcą prawdy, którą raz już znalazłem.

Był tedy Maciej wykształcony w prawie, czysty w sercu, w myślach roztropny, w rozwiązywaniu zagadnień Pisma świętego bystry, w radach przewidujący, w kazaniach wymowny. Głosząc słowo Boże w Judei nawracał przy pomocy wielu znaków i cudów. Żydzi więc z zawiści postawili go przed sądem. Było zaś dwóch fałszywych świadków, którzy go oskarżali, i oni pierwsi rzucili na niego kamienie, św. Maciej zaś kazał pochować je ze sobą, aby świadczyły przeciw nim. Po ukamienowaniu zwyczajem rzymskim ścięto mu jeszcze głowę siekierą, a on z rękoma wyciągniętymi ku niebu oddał duszę Bogu i na tymże miejscu został pochowany. Ta sama legenda podaje, że ciało jego przewiezione zostało następnie z Judei do Rzymu, a później do Trewiru.

W innej natomiast legendzie czytamy, że gdy przybył do Macedonii i tam nauczał wiary Chrystusowej, kazano mu wypić napój trujący, który wszystkich pozbawiał wzroku. Wypił go więc w imię Chrystusa, lecz nie poniósł żadnej szkody, a ponadto, gdy od owego napoju 250 ludzi oślepło, on przez włożenie rąk wszystkim przywrócił wzrok. Wówczas diabeł ukazał się tamtejszym ludziom pod postacią dziecka i namawiał ich, aby zabili Macieja, ponieważ on podkopuje ich wiarę. Maciej znajdował się wtedy wśród nich, ale oni szukali go przez 3 dni i nie mogli znaleźć. Trzeciego zaś dnia sam dał się im poznać i rzekł: Oto jestem. Wtedy związali mu ręce na plecach, założyli mu powróz na szyję i okrutnie udręczonego zamknęli w więzieniu. Tam ukazały się diabły i zgrzytały na niego zębami, lecz nie mogły zbliżyć się do niego. Wtedy przyszedł do niego Pan w wielkiej jasności, podniósł go z ziemi, uwolnił z więzów i słodko go pokrzepiwszy otworzył jego więzienie. Wyszedł więc św. Maciej i głosił dalej słowo Boże, gdy zaś niektórzy wytrwale mu się opierali, rzekł im: Powiadam wam, że za życia zejdziecie do piekła. Wkrótce potem ziemia otwarła się i pochłonęła ich wszystkich, pozostali zaś nawrócili się do Pana.

Marek Wójtowicz SJ: Św. Maciej – apostoł wybrany przypadkiem

2011-09-19T12:43:00.000-07:00

Gdy grono Apostołów zmniejszyło się po tragicznej śmierci Judasza, wtedy jedenastu pozostałych postanowiło dołączyć do swego grona ucznia Pana, który słuchał Jezusa od chrztu Janowego i był świadkiem jego śmierci, zmartwychwstania i wniebowstąpienia. (por. Dz 1,15-26). Po uprzedniej modlitwie do Ducha Świętego zdecydowali rzucić losy. Los padł na Macieja i tak dołączył on do grona Apostołów.

Na początku dziejów Kościoła w Jerozolimie opisanych przez św. Łukasza w Dziejach Apostolskich, podane są okoliczności wyboru św. Macieja. Po wystąpieniu Piotra, który powiedział o zdradzie Judasza i jego tragicznym losie, uczniowie Pana wezwali Józefa zwanego Barsabą oraz Macieja. Następnie modlili się nad nimi słowami: „Ty, Panie, znasz serca wszystkich, wskaż z tych dwóch jednego, którego wybrałeś, by zajął miejsce w tym posługiwaniu i w apostolstwie, któremu sprzeniewierzył się Judasz, aby pójść swoją drogą” (Dz 1,24-25). I Łukasz dodaje: „I dali im losy, a los padł na Macieja”.

Wybór Macieja radykalnie zmieniał jego życie. Wcześniej nie spodziewał się, że dostąpi tak wielkiego zaszczytu. Doświadczył wielkiej łaski, daru od Pana Boga, którego stał się wiernym świadkiem także pośród prześladowań. Wcześniej pokornie chodził za Jezusem i z uwagą słuchał Dobrej Nowiny. Serce Macieja napełniło się radością i zrozumieniem Bożych tajemnic, do których odkrywania wciąż na nowo uzdalniał go Duch Święty.

Wydarzenie to uczy nas pokory. Czasem wydaje się, że należymy do ludzi, którzy są mało dowartościowani, pomijani przy różnych nominacjach i stanowiskach. A przecież najważniejsze jest, byśmy wiernie trwali przy Panu Jezusie, a reszty On sam dokona. On sprawi, że nasze życie w pewnym momencie rozbłyśnie jak światło, a wtedy nasze serce wypełni się pokojem i radością, której nikt nam nie odbierze. Jak zauważył Benedykt XVI: „w Kościele nie brakuje chrześcijan niegodnych i zdrajców, do każdego z nas należy zrównoważenie zła, jakie oni czynią, przez nasze szczere świadectwo o Jezusie Chrystusie, naszym Panu i Zbawicielu”.

Wezwania do św. Macieja Apostoła

2011-06-12T01:19:00.001-07:00

Bądź pozdrowiony Macieju Apostole,
Chwała, miłość, honor i błogosławieństwo Bogu Ojcu, który wyróżnił Ciebie,
Bogu Synowi, który wybrał Ciebie na swojego Apostoła,
Bogu Duchowi Świętemu, który prowadził i uświęcił Ciebie,
Błogosławiony przez aniołów, którzy Ciebie osłaniali,
Pokój i wieczne błogosławieństwo wszystkim,
którzy czczą, miłują i wzywają Ciebie. Amen.

Święty Macieju Apostole przesławny, który dla Jezusa Chrystusa, głoszenia wiary i cnót chrześcijańskich przelałeś krew i oddałeś swe życie, uproś mi łaskę głębokiej wiary, miłości i wierności Jezusowi i Maryi. Pocieszaj mnie w utrapieniach, ratuj w niebezpieczeństwach i przyjdź mi z pomocą w chwilach prób i doświadczeń, a szczególnie w godzinie śmierci. Amen.

Modlitwa o czystość

2011-06-12T01:17:00.000-07:00

O chwalebny święty Macieju Apostole, który ożywiony palącym się płomieniem miłości Jezusa Chrystusa, naszego Zbawiciela, lśnisz w Kościele Świętym wspaniałością doskonałego świadectwa poprzez przebyte heroiczne cierpienia, uzyskaj dla nas u Twego Niebiańskiego Mistrza i Oblubieńca łaski utrzymujące nas w nieskalanej czystości, abyśmy za Twoim przykładem podążać mogli Jego śladami w ciągu całego naszego życia na ziemi, a po śmierci razem z Tobą mogli radować się w Jego chwale przez całą wieczność. Święty Macieju Apostole, zasiadający na stolicach, aby sądzić dwanaście pokoleń Izraela, chwalebnie przybrany w purpurę męczeństwa, wyjednaj dla nas łaski, abyśmy poznali znaczenie cierpienia, jak cierpieć, jak się poświęcać, a wszystko w wierności i podporządkowaniu się Bogu aż do śmierci, abyśmy zasłużyli na przebywanie w jasności Jego Oblicza w wieczystym raju. Amen.

Modlitwa o pomoc w potrzebie

2011-06-12T01:13:00.000-07:00

Święty Macieju Apostole, za pośrednictwem którego dokonało się wiele cudów na rzecz biednych i cierpiących, miej litość nade mną. Ty, który znasz ogrom i różnorodność moich potrzeb, zwróć uwagę na mnie klęczącego u Twych stóp, pełnego nędzy i nadziei, błagającego Cię o litość. O wielki święty Apostole, łaskawie usłysz mnie i racz uzyskać u Boga miłosierne wysłuchanie za Twoim pośrednictwem wszystkich moich próśb, które teraz do Ciebie zanoszę... Jestem całkowicie przekonany, że przez Twoje zasługi towarzyszenia Panu Jezusowi, zniesioną pogardę, lekceważenie, cierpienia i Twoją męczeńską śmierć, które zjednoczyły Ciebie z Męką i Śmiercią Twego Mistrza i Oblubieńca, otrzymam łaski, o które błagam Ciebie, i w radości serca mego dzięki składać będę Bogu, który uwielbiony przez wszystkich Świętych panuje w miłosierdziu swoim teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

Kompleta - Święto św. Macieja Ap.

2011-06-12T00:20:00.000-07:00

Kompleta

K. † Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu. W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu. Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu. Jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen. Alleluja. HYMN 1 Jezu, Zbawicielu świata, Słowo Ojca Najwyższego, Blasku chwały niewidzialnej, Czujny stróżu Twoich wiernych; 2 Jako Stwórca wszystkich rzeczy Władasz czasem i wiecznością; Daj, niech noc przyniesie pokój Ludziom utrudzonym pracą. 3 Ty, co zwyciężyłeś piekło, Racz oddalić od nas wroga, Aby Twoją krwią obmytych Nie zniewolił swą pokusą. 4 Ciało niechaj we śnie znajdzie Odpoczynek i wytchnienie, Dusza, wolna od znużenia, Niech przy Tobie wiernie czuwa. 5 Jezu, zmartwychwstały Panie, Jaśniejący światłem życia, Tobie, Ojcu i Duchowi Niechaj będzie wieczna chwała. Amen. PSALMODIA Ant. Alleluja, * alleluja, alleluja. Psalm 4 Dziękczynienie Godnym podziwu uczynił Pan Tego, którego wskrzesił z martwych (św. Augustyn) Kiedy Cię wzywam, odpowiedz mi, Boże, * który wymierzasz mi sprawiedliwość. Tyś mnie wydźwignął z utrapienia, * zmiłuj się nade mną i wysłuchaj moją modlitwę. Jak długo będą ociężałe wasze serca, mężowie? * Czemu kochacie marność i szukacie kłamstwa? Wiedzcie, że godnym podziwu czyni Pan swego wiernego, * Pan mnie wysłucha, gdy będę Go wzywał. Zadrżyjcie i już nie grzeszcie, * rozważcie na swych łożach i zamilknijcie. Złóżcie należne ofiary * i miejcie nadzieję w Panu. Wielu powiada: "Któż nam szczęście ukaże?" * Wznieś ponad nami, Panie, światłość Twojego oblicza! Więcej wlałeś radości w moje serce * niż w czasie obfitych plonów pszenicy i wina. Spokojnie zasypiam, kiedy się położę, † bo tylko Ty jeden, Panie, * pozwalasz mi żyć bezpiecznie. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen. Psalm 134 Wieczorna modlitwa w świątyni Chwalcie Boga naszego, wszyscy Jego słudzy, którzy się Go boicie, mali i wielcy! (Ap 19, 5) Błogosławcie Pana, wszyscy słudzy Pańscy, * którzy przebywacie nocą w Jego domu. Wznieście wasze ręce ku Miejscu Świętemu * i błogosławcie Pana. Niech Cię Pan błogosławi ze Syjonu, * Ten, który stworzył niebo i ziemię. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen. Ant. Alleluja, alleluja, alleluja.
CZYTANIE	Pwt 6, 4-7
Słuchaj, Izraelu: Pan jest naszym Bogiem, Panem jedynym. Będziesz miłował Pana, Boga twojego, z całego swego serca, z całej duszy swojej, ze wszystkich sił swoich. Niech pozostaną w twym sercu te słowa, które ja ci dziś nakazuję. Wpoisz je twoim synom, będziesz o nich mówił przebywając w domu, w czasie podróży, kładąc się spać i wstając ze snu. RESPONSORIUM KRÓTKIE K. W ręce Twoje, Panie, powierzam ducha mojego. * Alleluja, alleluja. W. W ręce Twoje, Panie, powierzam ducha mojego. / Alleluja, alleluja. K. Ty nas odkupiłeś, Panie, Boże wierny. W. Alleluja, alleluja. K. Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu. W. W ręce Twoje, Panie, powierzam ducha mojego. / Alleluja, alleluja.
PIEŚŃ SYMEONA	Łk 2, 29-32
Ant. Strzeż nas, Panie, gdy czuwamy, * podczas snu nas osłaniaj, / abyśmy czuwali z Chrystusem / i odpoczywali w pokoju. / Alleluja. Teraz, o Panie, pozwól odejść swemu słudze w pokoju, * według słowa Twojego, Bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie, * któreś przygotował wobec wszystkich narodów: Światło na oświecenie pogan * i chwałę ludu Twego, Izraela. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen. Ant. Strzeż nas, Panie, gdy czuwamy, / podczas snu nas osłaniaj, / abyśmy czuwali z Chrystusem / i odpoczywali w pokoju. / Alleluja. MODLITWA Módlmy się. Wszechmogący Boże, bądź z nami tej nocy, † abyśmy jutro z Twoją pomocą wstali * i radowali się ze zmartwychwstania Chrystusa. Który żyje i króluje na wieki wieków. Amen. Noc spokojną i śmierć szczęśliwą niech nam da Bóg wszechmogący, Ojciec i Syn, i Duch Święty. W. Amen. ANTYFONA DO NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY Królowo nieba, wesel się! Alleluja! Bo Ten, któregoś nosiła, alleluja! Zmartwychpowstał, jak powiedział! Alleluja! Błagaj za nami Boga. Alleluja!

Nieszpory - Święto św. Macieja Ap.

2011-06-12T00:18:00.001-07:00

Nieszpory

K. † Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.

W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze,

i na wieki wieków. Amen. Alleluja.

HYMN

1 Macieju, jakże cudowne

Zrządzenie Bożej mądrości,
Że ciebie właśnie wybrano
Do Apostołów wspólnoty.

2 Gdyż puste miejsce zostało
Po uczniu, który z rozpaczy
Odtrącił miłość Chrystusa
I zabił siebie samego.

3 Lecz Pan obdarzył cię chwałą
Należną niegdyś tamtemu,
A łaska Ducha Świętego

Natchnęła usta Piotrowe.

4 Przyjmując ciężar posługi,
Głosiłeś ludziom zbawienie
I aż do śmierci niezłomny,
Przez krew wyznałeś Jezusa.

5 Prosimy ciebie, Macieju,
Byś pomógł nam postępować
Drogami, które ukaże
Natchnienie Ducha Świętego.

6 Niech Bogu w Trójcy Jednemu
Majestat będzie i chwała;
Niech On za twoją przyczyną
Dopuści nas do niebiosów. Amen.

PSALMODIA

1 ant. Niech pokój Chrystusowy * da radość waszym sercom. / Alleluja.

Psalm 122
Święte miasto Jeruzalem

Przystąpiliście do góry Syjon, do miasta Boga żyjącego, Jeruzalem niebieskiego (Hbr 12, 22)

Ucieszyłem się, gdy mi powiedziano: *

"Pójdziemy do domu Pana".

Już stoją nasze stopy *

w twoich bramach, Jeruzalem.

Jeruzalem, wzniesione jak miasto *

gęsto i ściśle zabudowane.

Do niego wstępują pokolenia, pokolenia Pańskie, †

aby zgodnie z prawem Izraela *

wielbić imię Pana.

Tam ustawiono trony sędziowskie, *

trony domu Dawida.

Proście o pokój dla Jeruzalem: *

Niech żyją w pokoju, którzy cię miłują.

Niech pokój panuje w twych murach, *

a pomyślność w twoich pałacach.

Ze względu na moich braci i przyjaciół *

będę wołał: "Pokój z tobą!"

Ze względu na dom Pana, Boga naszego, *

modlę się o dobro dla ciebie.

Chwała Ojcu i Synowi, *

i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, *

i na wieki wieków. Amen.

Ant. Niech pokój Chrystusowy da radość waszym sercom. / Alleluja.

2 ant. Krwią swoją, Chryste, * nabyłeś nas dla Boga. / Alleluja.

Psalm 130
Z otchłani grzechu

Jezus zbawi swój lud od jego grzechów (Mt 1, 21)

Z głębokości wołam do Ciebie, Panie, *

Panie, wysłuchaj głosu mego.

Nachyl swe ucho *

na głos mojego błagania.

Jeśli zachowasz pamięć o grzechach, Panie, *

Panie, któż się ostoi?

Ale Ty udzielasz przebaczenia, *

aby Ci ze czcią służono.

Pokładam nadzieję w Panu, †

dusza moja pokłada nadzieję w Jego słowie, *

dusza moja oczekuje Pana.

Bardziej niż strażnicy poranka *

niech Izrael wygląda Pana.

U Pana jest bowiem łaska, *

u Niego obfite odkupienie.

On odkupi Izraela *

ze wszystkich jego grzechów.

Chwała Ojcu i Synowi, *

i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, *

i na wieki wieków. Amen.

Ant. Krwią swoją, Chryste, nabyłeś nas dla Boga. / Alleluja.

3 ant. Syn Boży nauczył się posłuszeństwa * przez to, co wycierpiał, / i stał się sprawcą wiecznego zbawienia / dla wszystkich, którzy Go słuchają. / Alleluja.

Pieśń (Hbr 5, 5. 7-9)
Chrystus Arcykapłan

Chrystus nie sam siebie okrył sławą *

przez to, że stał się arcykapłanem.

Ale uczynił to Ten, który powiedział do Niego: *

"Ty jesteś moim Synem, Jam Cię dziś zrodził".

Za dni ciała swego, *

z głośnym wołaniem i płaczem

Zanosił On gorące prośby i błagania *

do Tego, który mógł Go wybawić od śmierci,

I został wysłuchany *

dzięki swej uległości.

A chociaż był Synem, *

nauczył się posłuszeństwa przez to, co wycierpiał.

A gdy wszystko wykonał, †

stał się sprawcą wiecznego zbawienia *

dla wszystkich, którzy Go słuchają.

Chwała Ojcu i Synowi, *

i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, *

i na wieki wieków. Amen.

Ant. Syn Boży nauczył się posłuszeństwa przez to, co wycierpiał, / i stał się sprawcą wiecznego zbawienia / dla wszystkich, którzy Go słuchają. / Alleluja.

CZYTANIE

1 P 2, 9-10

Wy jesteście wybranym plemieniem, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem Bogu na własność przeznaczonym, abyście ogłaszali dzieła potęgi Tego, który was wezwał z ciemności do przedziwnego swojego światła; wy, którzyście byli nie-ludem, teraz zaś jesteście ludem Bożym, którzyście nie dostąpili miłosierdzia, teraz zaś jako ci, którzy miłosierdzia doznali.

RESPONSORIUM KRÓTKIE

K. Uradowali się uczniowie. * Alleluja, alleluja.
W. Uradowali się uczniowie. / Alleluja, alleluja.
K. Gdy ujrzeli Pana.
W. Alleluja, alleluja.
K. Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.
W. Uradowali się uczniowie. / Alleluja, alleluja.

PIEŚŃ MARYI

Łk 1, 46-55

Ant. Ja jestem bramą, * jeżeli ktoś wejdzie przeze Mnie, / będzie zbawiony i znajdzie pastwiska. / Alleluja.

Wielbi dusza moja Pana *

i raduje się duch mój w Bogu, Zbawicielu moim.

Bo wejrzał na uniżenie swojej Służebnicy. *

Oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą wszystkie pokolenia.

Gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny, *

a Jego imię jest święte.

Jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenie *

nad tymi, którzy się Go boją.

Okazał moc swego ramienia, *

rozproszył pyszniących się zamysłami serc swoich.

Strącił władców z tronu, *

a wywyższył pokornych.

Głodnych nasycił dobrami, *

a bogatych z niczym odprawił.

Ujął się za swoim sługą, Izraelem, *

pomny na swe miłosierdzie,

Jak obiecał naszym ojcom, *

Abrahamowi i jego potomstwu na wieki.

Chwała Ojcu i Synowi, *

i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, *

i na wieki wieków. Amen.

Ant. Ja jestem bramą, / jeżeli ktoś wejdzie przeze Mnie, / będzie zbawiony i znajdzie pastwiska. / Alleluja.

PROŚBY

Posiadając niebieskie dziedzictwo otrzymane od Apostołów, dzięki składajmy naszemu Ojcu za wszystkie Jego dary i wołajmy:
Chór Apostołów wysławia Cię, Panie.

Chwała Tobie, Panie, za stół Ciała i Krwi Chrystusa, który przekazali nam Apostołowie,
- bo z niego czerpiemy siłę i życie.
Chór Apostołów wysławia Cię, Panie.

Chwała Tobie, Panie, za stół Twojego słowa zastawiony dla nas przez Apostołów,
- bo przy nim znajdujemy światło i radość.
Chór Apostołów wysławia Cię, Panie.

Chwała Tobie, Panie, za Twój święty, zbudowany na fundamencie Apostołów Kościół,
- bo w nim stajemy się członkami jednego Ciała.
Chór Apostołów wysławia Cię, Panie.

Chwała Tobie, Panie, za sakramenty chrztu i pokuty, które powierzyłeś Apostołom,
- bo przez nie oczyszczasz nas z wszystkich grzechów.
Chór Apostołów wysławia Cię, Panie.

Ojcze nasz, któryś jest w niebie,
święć się imię Twoje;
przyjdź królestwo Twoje;
bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi.
Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj;
i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom;
i nie wódź nas na pokuszenie,
ale nas zbaw ode złego.

MODLITWA

Boże, Ty dołączyłeś świętego Macieja do grona Apostołów, † za jego wstawiennictwem otaczaj nas swoją miłością * i przyjmij do wspólnoty wybranych. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.

Modlitwa południowa - Święto św. Macieja Ap.

2011-06-12T00:17:00.000-07:00

ŚW. MACIEJA, APOSTOŁA Święto

Modlitwa w ciągu dnia:
południowa

K. † Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu. W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu. Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu. Jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen. Alleluja. HYMN 1 Przystąpcie, słudzy, z pokorą, Niech wasze usta i serce Oddają cześć Najwyższemu, Którego imię jest Święte. 2 O tej godzinie śmiertelni Na śmierć skazali Chrystusa, I w męce zawisł na krzyżu Wszechmocny Sędzia wieczności. 3 A my, przejęci miłością I pełni wielkiej bojaźni, Błagajmy Pana o pomoc, Gdy wrogi cios nam zagraża. 4 Niech tę pokorną modlitwę Wysłucha Ojciec niebieski I Syn, co naszym jest Królem, I Święty Duch Pocieszyciel. Amen. PSALMODIA Ant. Alleluja, * alleluja, alleluja. Psalm 119, 121-128 XVI (Ain) Modlitwa w cierpieniu Postępuję według sprawiedliwości i Prawa, * nie wydawaj mnie, Panie, moim ciemiężcom. Poręcz za dobro Twojego sługi, * aby mnie zuchwalcy nie gnębili. * Oczy mi słabną od wypatrywania Twej pomocy * i Twego sprawiedliwego słowa. Postąp ze swoim sługą według Twej dobroci * i naucz mnie Twoich ustaw. Jestem Twoim sługą, daj, abym zrozumiał i poznał * Twoje napomnienia. Już czas jest działać, Panie, * bo pogwałcili Twoje Prawo. Przeto więcej miłuję Twoje przykazania * niż złoto, niż złoto najczystsze. Dlatego uważam za słuszne wszystkie Twe postanowienia * i nienawidzę wszelkiej drogi fałszu. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen. Psalm 34 Bóg ocaleniem sprawiedliwych Skosztowaliście, że słodki jest Pan (1 P 2, 3) I Będę błogosławił Pana po wieczne czasy, * Jego chwała będzie zawsze na moich ustach. Dusza moja chlubi się Panem, * niech słyszą to pokorni i niech się weselą. Wysławiajcie razem ze mną Pana, * wspólnie wywyższajmy Jego imię. Szukałem pomocy u Pana, a On mnie wysłuchał * i wyzwolił od wszelkiej trwogi. Spójrzcie na Niego, a rozpromienicie się radością, * oblicza wasze nie zapłoną wstydem. Oto zawołał biedak i Pan go usłyszał, * i uwolnił od wszelkiego ucisku. Anioł Pański otacza szańcem bogobojnych, * aby ich ocalić. Skosztujcie i zobaczcie, jak Pan jest dobry; * szczęśliwy człowiek, który znajduje w Nim ucieczkę. Bójcie się Pana, wszyscy Jego święci, * gdyż bogobojni nie zaznają biedy. Bogacze zubożeli i zaznali głodu, * szukającym Pana niczego nie zabraknie. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen. II Zbliżcie się, synowie, posłuchajcie, co mówię, * będę was uczył bojaźni Pańskiej. Kim jest ten człowiek, który życia pożąda * i długich dni pragnie, by się nimi cieszyć? Powściągnij swój język od złego, * a wargi swoje od kłamstwa. Od zła się odwróć, czyń, co dobre, * szukaj pokoju i dąż do niego. Oczy Pana zwrócone na sprawiedliwych, * uszy Jego otwarte na ich wołanie. Pan zwraca swe oblicze przeciw zło czyniącym, * by pamięć o nich wymazać z ziemi. Pan słyszy wołających o pomoc * i ratuje ich od wszelkiej udręki. Pan jest blisko ludzi skruszonych w sercu, * ocala upadłych na duchu. Liczne są nieszczęścia, które cierpi sprawiedliwy, * ale Pan go ze wszystkich wybawia. On czuwa nad każdą jego kością * i żadna z nich nie zostanie złamana. Zło sprowadza śmierć na grzesznika, * wrogów sprawiedliwego spotka kara. Pan odkupi dusze sług swoich, * nie zazna kary, kto się doń ucieka. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen. Ant. Alleluja, alleluja, alleluja.
CZYTANIE	Dz 5, 12a. 14
Wiele znaków i cudów działo się przez ręce Apostołów wśród ludu. Coraz bardziej też rosła liczba mężczyzn i kobiet przyjmujących wiarę w Pana. K. Zachowywali przykazania Boga. Alleluja. W. I prawa, które im nadał. Alleluja. MODLITWA Módlmy się. Boże, Ty dołączyłeś świętego Macieja do grona Apostołów, † za jego wstawiennictwem otaczaj nas swoją miłością * i przyjmij do wspólnoty wybranych. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

Jutrznia - Święto św. Macieja Ap.

2011-06-12T00:15:00.001-07:00

ŚW. MACIEJA, APOSTOŁA Święto

Jutrznia

K. † Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu. W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu. Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu. Jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen. Alleluja. HYMN 1 W czas radosny świętej Paschy Blask słoneczny świat ogarnia, W tej światłości Chrystus żywy Apostołom się ukazał. 2 Kiedy zaś ujrzeli rany Jaśniejące w Jego ciele, Wobec wszystkich ogłaszają, Że zmartwychwstał Pan prawdziwie. 3 Chryste, Królu miłosierny, Weź na własność nasze serca, Byśmy mogli dnia każdego Cześć należną Tobie składać. 4 Jezu, bądź radością duszy I nadzieją wiecznej Paschy, Odrodzonych Twoją łaską Przyłącz do orszaku swego. 5 Niechaj będzie chwała Tobie, Któryś zniszczył przemoc śmierci I otworzył drogę życia Przez posługę Apostołów. Amen. PSALMODIA 1 ant. To jest moje przykazanie, * abyście się wzajemnie miłowali, / jak Ja was umiłowałem. / Alleluja. Psalm 63, 2-9 Tęsknota za Bogiem Ten czuwa przy Bogu, kto odrzuca ciemne uczynki Boże, mój Boże, szukam Ciebie * i pragnie Ciebie moja dusza. Ciało moje tęskni za Tobą, * jak zeschła ziemia łaknąca wody. Oto wpatruję się w Ciebie w świątyni, * by ujrzeć Twą potęgę i chwałę. Twoja łaska jest cenniejsza od życia, * więc sławić Cię będą moje wargi. Będę Cię wielbił przez całe me życie * i wzniosę ręce w imię Twoje. Moja dusza syci się obficie, * a usta Cię wielbią radosnymi wargami, Gdy myślę o Tobie na moim posłaniu * i o Tobie rozważam w czasie moich czuwań. Bo stałeś się dla mnie pomocą * i w cieniu Twych skrzydeł wołam radośnie: "Do Ciebie lgnie moja dusza, * prawica Twoja mnie wspiera". Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen. Ant. To jest moje przykazanie, / abyście się wzajemnie miłowali, / jak Ja was umiłowałem. / Alleluja. 2 ant. Nikt nie ma większej miłości od tej, * gdy ktoś swoje życie / oddaje za przyjaciół swoich. / Alleluja. Pieśń (Dn 3, 57-88. 56) Całe stworzenie wielbi Boga Chwalcie Boga naszego, wszyscy Jego słudzy (Ap 19, 5) Błogosławcie Pana, wszystkie dzieła Pańskie, * chwalcie Go i wywyższajcie na wieki. Błogosławcie Pana, aniołowie Pańscy, * błogosławcie Pana, niebiosa. Błogosławcie Pana, wszelkie wody podniebne, * błogosławcie Pana, wszystkie potęgi. Błogosławcie Pana, słońce i księżycu, * błogosławcie Pana, gwiazdy na niebie. Błogosławcie Pana, deszcze i rosy, * błogosławcie Pana, wszystkie wichry niebieskie. Błogosławcie Pana, ogniu i żarze, * błogosławcie Pana, upale i chłodzie. Błogosławcie Pana, rosy i szrony, * błogosławcie Pana, mrozy i zimna. Błogosławcie Pana, lody i śniegi, * błogosławcie Pana, dnie i noce. Błogosławcie Pana, światło i ciemności, * błogosławcie Pana, błyskawice i chmury. Niech ziemia błogosławi Pana, * niech Go chwali i wywyższa na wieki. Błogosławcie Pana, góry i pagórki, * błogosławcie Pana, wszelkie rośliny na ziemi. Błogosławcie Pana, źródła wodne, * błogosławcie Pana, morza i rzeki. Błogosławcie Pana, wieloryby i morskie stworzenia, * błogosławcie Pana, wszelkie ptaki powietrzne. Błogosławcie Pana, dzikie zwierzęta i trzody, * błogosławcie Pana, synowie ludzcy. Błogosław Pana, Izraelu, * chwal Go i wywyższaj na wieki. Błogosławcie Pana, kapłani Pańscy, * błogosławcie Pana, słudzy Pańscy. Błogosławcie Pana, duchy i dusze sprawiedliwych, * błogosławcie Pana, święci i pokornego serca. Błogosławcie Pana, Chananiaszu, Azariaszu i Miszaelu, * chwalcie Go i wywyższajcie na wieki. Błogosławmy Ojca i Syna, i Ducha Świętego, * chwalmy Go i wywyższajmy na wieki. Błogosławiony jesteś, Panie, na sklepieniu nieba, * pełen chwały i wywyższony na wieki. Na końcu tej pieśni nie mówi się Chwała Ojcu. Ant. Nikt nie ma większej miłości od tej, / gdy ktoś swoje życie / oddaje za przyjaciół swoich. / Alleluja. 3 ant. Wy jesteście przyjaciółmi moimi, * jeżeli czynicie to, co wam przykazuję. / Alleluja. Psalm 149 Radość świętych Synowie Kościoła, synowie nowego ludu, radują się swym Królem, Chrystusem (Hezychiusz) Śpiewajcie Panu pieśń nową, * głoście Jego chwałę w zgromadzeniu świętych. Niech się Izrael cieszy swoim Stwórcą, * a synowie Syjonu radują swym Królem. Niech imię Jego czczą tańcem, * niech grają Mu na bębnie i cytrze. Bo Pan swój lud miłuje, * pokornych wieńczy zwycięstwem. Niech święci cieszą się w chwale, * niech się weselą przy uczcie niebieskiej. Chwała Boża niech będzie w ich ustach, * a miecz obosieczny w ich ręku, Aby pomścić się na poganach * i karę wymierzyć narodom, Aby ich królów zakuć w kajdany, * a dostojników w żelazne łańcuchy, Aby się spełnił wydany na nich wyrok. * To jest chwałą wszystkich świętych Jego. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen. Ant. Wy jesteście przyjaciółmi moimi, / jeżeli czynicie to, co wam przykazuję. / Alleluja.
CZYTANIE	Ef 2, 19-22
Nie jesteście już obcymi i przychodniami, ale jesteście współobywatelami świętych i domownikami Boga - zbudowani na fundamencie apostołów i proroków, gdzie kamieniem węgielnym jest sam Chrystus Jezus. W Nim zespalana cała budowla rośnie na świętą w Panu świątynię, w Nim i wy także wznosicie się we wspólnym budowaniu, by stanowić mieszkanie Boga przez Ducha. RESPONSORIUM KRÓTKIE K. Ustanowiłeś ich pasterzami na całej ziemi. * Alleluja, alleluja. W. Ustanowiłeś ich pasterzami na całej ziemi. / Alleluja, alleluja. K. Będą głosić Twoje imię, Panie. W. Alleluja, alleluja. K. Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu. W. Ustanowiłeś ich pasterzami na całej ziemi. / Alleluja, alleluja.
PIEŚŃ ZACHARIASZA	Łk 1, 68-79
Ant. Trzeba, aby jeden z tych, * którzy towarzyszyli nam przez cały czas, kiedy Pan Jezus przebywał z nami, / stał się razem z nami świadkiem Jego zmartwychwstania. / Alleluja. Błogosławiony Pan, Bóg Izraela, * bo lud swój nawiedził i wyzwolił. I wzbudził dla nas moc zbawczą * w domu swego sługi Dawida. Jak zapowiedział od dawna * przez usta swych świętych proroków, Że nas wybawi od naszych nieprzyjaciół * i z ręki wszystkich, którzy nas nienawidzą; Że naszym ojcom okaże miłosierdzie * i wspomni na swe święte przymierze, Na przysięgę, którą złożył * ojcu naszemu Abrahamowi. Da nam, że z mocy nieprzyjaciół wyrwani, * służyć Mu będziemy bez trwogi, W pobożności i sprawiedliwości przed Nim * po wszystkie dni nasze. A ty, dziecię, zwać się będziesz prorokiem Najwyższego, * gdyż pójdziesz przed Panem przygotować Mu drogi. Jego ludowi dasz poznać zbawienie * przez odpuszczenie grzechów. Dzięki serdecznej litości naszego Boga, * z jaką nas nawiedzi z wysoka Wschodzące Słońce, By oświecić tych, co w mroku i cieniu śmierci mieszkają, * aby nasze kroki skierować na drogę pokoju. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen. Ant. Trzeba, aby jeden z tych, / którzy towarzyszyli nam przez cały czas, kiedy Pan Jezus przebywał z nami, / stał się razem z nami świadkiem Jego zmartwychwstania. / Alleluja. PROŚBY Posiadając niebieskie dziedzictwo otrzymane od Apostołów, dzięki składajmy naszemu Ojcu za wszystkie Jego dary i wołajmy: Chór Apostołów wysławia Cię, Panie. Chwała Tobie, Panie, za stół Ciała i Krwi Chrystusa, który przekazali nam Apostołowie, - bo z niego czerpiemy siłę i życie. Chór Apostołów wysławia Cię, Panie. Chwała Tobie, Panie, za stół Twojego słowa zastawiony dla nas przez Apostołów, - bo przy nim znajdujemy światło i radość. Chór Apostołów wysławia Cię, Panie. Chwała Tobie, Panie, za Twój święty, zbudowany na fundamencie Apostołów Kościół, - bo w nim stajemy się członkami jednego Ciała. Chór Apostołów wysławia Cię, Panie. Chwała Tobie, Panie, za sakramenty chrztu i pokuty, które powierzyłeś Apostołom, - bo przez nie oczyszczasz nas z wszystkich grzechów. Chór Apostołów wysławia Cię, Panie.
Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje; przyjdź królestwo Twoje; bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj; i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom; i nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. MODLITWA Boże, Ty dołączyłeś świętego Macieja do grona Apostołów, † za jego wstawiennictwem otaczaj nas swoją miłością * i przyjmij do wspólnoty wybranych. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.

Godzina Czytań - Święto św. Macieja Ap.

2011-06-12T00:14:00.000-07:00

ŚW. MACIEJA, APOSTOŁA Święto

Godzina Czytań

K. † Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.

W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze,

i na wieki wieków. Amen. Alleluja.

HYMN

1 Macieju, jakże cudowne

Zrządzenie Bożej mądrości,
Że ciebie właśnie wybrano
Do Apostołów wspólnoty.

2 Gdyż puste miejsce zostało
Po uczniu, który z rozpaczy
Odtrącił miłość Chrystusa
I zabił siebie samego.

3 Lecz Pan obdarzył cię chwałą
Należną niegdyś tamtemu,
A łaska Ducha Świętego

Natchnęła usta Piotrowe.

4 Przyjmując ciężar posługi,
Głosiłeś ludziom zbawienie
I aż do śmierci niezłomny,
Przez krew wyznałeś Jezusa.

5 Prosimy ciebie, Macieju,
Byś pomógł nam postępować
Drogami, które ukaże
Natchnienie Ducha Świętego.

6 Niech Bogu w Trójcy Jednemu
Majestat będzie i chwała;
Niech On za twoją przyczyną
Dopuści nas do niebiosów. Amen.

PSALMODIA

1 ant. Ich głos się rozchodzi po całej ziemi, * ich słowa aż po krańce świata. / Alleluja.

Psalm 19 A, 2-7
Chwała Boga Stwórcy

Nawiedzi nas z wysoka Wschodzące Słońce... aby nasze kroki skierować na drogę pokoju (Łk 1, 78. 79)

Niebiosa głoszą chwałę Boga, *

dzieło rąk Jego obwieszcza nieboskłon.

Dzień opowiada dniowi, *

noc nocy wiadomość przekazuje.

Nie są to słowa ani nie jest to mowa, *

których by dźwięku nie usłyszano.

Ich głos się rozchodzi po całej ziemi, *

ich słowa aż po krańce świata.

Tam słońcu namiot postawił, †

a ono jak oblubieniec wychodzi ze swej komnaty, *

cieszy się jak siłacz ruszający do biegu.

Ono wschodzi na krańcu nieba †

i biegnie aż po drugi kraniec, *

a nic przed jego żarem się nie schroni.

Chwała Ojcu i Synowi, *

i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, *

i na wieki wieków. Amen.

Ant. Ich głos się rozchodzi po całej ziemi, / ich słowa aż po krańce świata. / Alleluja.

2 ant. Sławili dzieła Boga * i rozważali Jego nakazy. / Alleluja.

Psalm 64
Bóg sądzi prześladowców

Psalm ten najbardziej ukazuje Mękę Pana (św. Augustyn)

Boże, słuchaj głosu mego, gdy się żalę, *

zachowaj me życie od lęku przed wrogiem.

Chroń mnie przed gromadą nikczemnych *

i przed zgrają złoczyńców.

Ostrzą oni jak miecz swe języki, †

a zatrute słowa kierują jak strzały, *

by z ukrycia ugodzić niewinnego.

Strzelają znienacka bez żadnej obawy, *

umacniają się w złym zamiarze.

Zamyślają potajemnie zastawić sidła †

mówiąc: "Któż nas zobaczy, *

kto odkryje naszą tajemnicę?"

Obmyślili zasadzkę, ukrywają swe plany; *

podobne do przepaści jest serce i wnętrze człowieka.

Lecz Bóg strzałami w nich godzi *

i nagle odnoszą rany.

Własny język upadek im gotuje, *

a wszyscy, którzy to widzą, potrząsają głowami.

Ludzie ogarnięci bojaźnią †

sławią dzieło Boga *

i rozważają Jego nakazy.

Sprawiedliwy weseli się w Panu, †

do Niego się ucieka, *

a wszyscy prawego serca się chlubią.

Chwała Ojcu i Synowi, *

i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, *

i na wieki wieków. Amen.

Ant. Sławili dzieła Boga / i rozważali Jego nakazy. / Alleluja.

3 ant. Rozgłaszali sprawiedliwość Boga * i wszystkie ludy ujrzały Jego chwałę. / Alleluja.

Psalm 97
Chwała Boga Sędziego

Ten psalm wyraża zbawienie świata i wiarę wszystkich narodów w Boga (św. Atanazy)

Pan króluje, wesel się, ziemio, *

radujcie się, liczne wyspy!

Obłok i ciemność wokół Niego, *

prawo i sprawiedliwość podstawą Jego tronu.

Przed Jego obliczem idzie ogień *

i dokoła pożera nieprzyjaciół Jego.

Jego błyskawice wszechświat rozświetlają, *

a ziemia drży na ten widok.

Góry jak wosk topnieją przed obliczem Pana, *

przed obliczem Władcy całej ziemi.

Jego sprawiedliwość rozgłaszają niebiosa *

i wszystkie ludy widzą Jego chwałę.

Niech zawstydzą się wszyscy, którzy czczą posągi †

i chlubią się bożkami. *

Niech wszystkie bóstwa hołd Mu oddają!

Słyszy o tym i cieszy się Syjon, †

radują się miasta Judy *

z Twoich wyroków, o Panie.

Ponad całą ziemią Tyś bowiem wywyższony *

i nieskończenie wyższy od wszystkich bogów.

Pan tych miłuje, którzy zła nienawidzą, †

On strzeże dusz świętych swoich, *

wydziera je z rąk grzeszników.

Światło wschodzi dla sprawiedliwego *

i radość dla ludzi prawego serca.

Weselcie się w Panu, sprawiedliwi, *

i sławcie Jego święte imię.

Chwała Ojcu i Synowi, *

i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, *

i na wieki wieków. Amen.

Ant. Rozgłaszali sprawiedliwość Boga / i wszystkie ludy ujrzały Jego chwałę. / Alleluja.

K. Apostołowie głosili chwałę i potęgę Pana. Alleluja.

W. I cuda, których On dokonał. Alleluja.

I CZYTANIE

Z Dziejów Apostolskich

5, 12-32

Apostołowie w pierwotnym Kościele

Wiele znaków i cudów działo się przez ręce Apostołów wśród ludu. Trzymali się wszyscy razem w krużganku Salomona. A z obcych nikt nie miał odwagi dołączyć się do nich, lud zaś ich wychwalał. Coraz bardziej też rosła liczba mężczyzn i kobiet, przyjmujących wiarę w Pana. Wynoszono też chorych na ulice i kładziono ich na łożach i noszach, aby choć cień przechodzącego Piotra padł na któregoś z nich. Także z miast sąsiednich zbiegało się mnóstwo ludu do Jerozolimy, znosząc chorych i dręczonych przez duchy nieczyste, a wszyscy doznawali uzdrowienia.

Wówczas arcykapłan i wszyscy jego zwolennicy, należący do stronnictwa saduceuszów, pełni zazdrości zatrzymali Apostołów i wtrącili ich do publicznego więzienia. Ale w nocy anioł Pański otworzył bramy więzienia i wyprowadziwszy ich powiedział: "Idźcie i głoście w świątyni ludowi wszystkie słowa tego życia". Usłyszawszy to weszli o świcie do świątyni i nauczali. Tymczasem arcykapłan i jego stronnicy zwołali Sanhedryn i całą starszyznę synów Izraela. Posłali do więzienia, aby ich przyprowadzono. Lecz kiedy słudzy przyszli, nie znaleźli ich w więzieniu. Powrócili więc i oznajmili: "Znaleźliśmy więzienie bardzo starannie zamknięte i strażników stojących przed drzwiami. Po otwarciu jednak nie znaleźliśmy wewnątrz nikogo".

Kiedy dowódca straży świątynnej i arcykapłani usłyszeli te słowa, nie mogli pojąć, co się z nimi stało. Wtem nadszedł ktoś i oznajmił im: "Ci ludzie, których wtrąciliście do więzienia, znajdują się w świątyni i nauczają lud". Wtedy dowódca straży poszedł ze sługami i przyprowadził ich, ale bez użycia siły, bo obawiali się ludu, by ich samych nie ukamienował.

Przyprowadziwszy ich stawili przed Sanhedrynem, a arcykapłan zapytał: "Zakazaliśmy wam surowo, abyście nie nauczali w to imię, a oto napełniliście Jerozolimę waszą nauką i chcecie ściągnąć na nas krew tego Człowieka". "Trzeba bardziej słuchać Boga niż ludzi - odpowiedział Piotr i Apostołowie. Bóg naszych ojców wskrzesił Jezusa, którego straciliście, zawiesiwszy na drzewie. Bóg wywyższył Go na prawicę swoją jako Władcę i Zbawiciela, aby dać Izraelowi nawrócenie i odpuszczenie grzechów. Dajemy temu świadectwo my właśnie oraz Duch Święty, którego Bóg udzielił tym, którzy są Mu posłuszni".

RESPONSORIUM	Dz 4, 33. 31
W. Apostołowie z wielką mocą † świadczyli o zmartwychwstaniu Pana Jezusa. * A wszyscy mieli wielką łaskę. / Alleluja. K. Napełnieni Duchem Świętym, odważnie głosili słowo Boże. W. A wszyscy mieli wielką łaskę. / Alleluja. II CZYTANIE Homilia św. Jana Chryzostoma, biskupa, do Dziejów Apostolskich (Homilia 3, 1. 2. 3) Wskaż, Panie, tego, którego wybrałeś "Wtedy Piotr w obecności braci tak przemówił". Ten, któremu Chrystus powierzył lud swój, pierwszy wśród Apostołów, przemawia też jako pierwszy, i jak zwykle, pełen gorliwości: "Bracia, trzeba nam wybrać spośród nas". Sąd o tym, kogo mają wybrać, pozostawia zebranym. W ten sposób okazuje szacunek kandydatom, a równocześnie unika zawiści, która mogłaby powstać, a zawiść jest często przyczyną wielkiego zła. Czy sam Piotr nie mógł wybrać? Owszem, wolno mu było, ale powstrzymuje się od tego, aby nie wydawało się, że kogoś wyróżnia. Ponadto pominięto by udział Ducha Świętego. "Postawiono dwóch: Józefa, zwanego Barsabą, z przydomkiem Justus, i Macieja". Nie Piotr sam ich wyznaczył, lecz wszyscy. On natomiast przedstawił plan, wykazując, że nie pochodzi od niego, ale był zapowiedziany już dawniej przez proroków. Był więc tym, który wyjaśnia, a nie narzuca. "Trzeba więc, aby jeden z tych, którzy towarzyszyli nam przez cały czas". Popatrz, jak chce, aby to byli świadkowie naoczni; bardzo się o to troszczył, chociaż Duch Święty miał zstąpić. "Jeden z tych, którzy towarzyszyli nam przez cały czas, kiedy przebywał z nami Pan Jezus". Zaznacza tu, że oni mieszkali z Nim i że nie byli zwyczajnymi uczniami. Od początku bowiem wielu postępowało za Nim. Zauważ więc, jak mówi: "jeden z dwóch, którzy usłyszeli od Jana i poszli za Jezusem". "Przez cały czas, kiedy przebywał z nami Pan Jezus, począwszy od chrztu Janowego". Słusznie, bo tych spraw, które wydarzyły się wcześniej, nikt nie znał, ale zostali o nich pouczeni przez Ducha Świętego. "Trzeba więc, aby jeden z tych, którzy przebywali z nami aż do dnia, w którym Jezus został wzięty do nieba, stał się razem z nami świadkiem Jego zmartwychwstania". Nie powiedział: świadkiem innych spraw, ale tylko "świadkiem zmartwychwstania". Albowiem wiarygodniejszym był ten, kto mógł powiedzieć: Ten, który jadł, pił, i został ukrzyżowany, ten sam zmartwychwstał. Nie trzeba więc było być świadkiem ani przeszłości, ani przyszłości, ani znaków, ale tylko zmartwychwstania. Tamte bowiem wydarzenia były jawne i wszyscy o nich mówili, zmartwychwstanie zaś dokonało się potajemnie i było znane tylko im samym. Wszyscy modlą się wspólnie, mówiąc: "Ty, Panie, znasz serca wszystkich, wskaż". Ty, a nie my. We właściwym czasie wzywają znawcę serc; Duch Święty bowiem miał dokonać wyboru, a nie oni. Mówili tak z ufnością, bo trzeba było wybrać tylko jednego. I nie powiedzieli: Wybierz, ale "wskaż" wybranego - "kogo wybrałeś" wiedząc, że wszystko zostało już uprzednio postanowione przez Boga. "I dali im losy". Nie uważali się jeszcze za godnych, aby sami mogli dokonać wyboru, dlatego pragną znaku, który by ich pouczył.
RESPONSORIUM	Dz 1, 24. 25b. 26
W. Ty, Panie, † znasz serca wszystkich. * Wskaż, którego wybrałeś, / by zajął miejsce w tym posługiwaniu i w apostolstwie. / Alleluja. K. Dali im losy, a los padł na Macieja, i został dołączony do jedenastu Apostołów. W. Wskaż, którego wybrałeś, / by zajął miejsce w tym posługiwaniu i w apostolstwie. / Alleluja. HYMN CIEBIE, BOŻE, CHWALIMY Ciebie, Boże, chwalimy, Ciebie, Panie, wysławiamy. Tobie, Ojcu Przedwiecznemu, wszystka ziemia cześć oddaje. Tobie wszyscy Aniołowie, Tobie niebiosa i wszystkie Moce: Tobie Cherubini i Serafini nieustannym głoszą pieniem: Święty, Święty, Święty Pan Bóg Zastępów! Pełne są niebiosa i ziemia majestatu chwały Twojej. Ciebie przesławny chór Apostołów, Ciebie Proroków poczet chwalebny, Ciebie wychwala Męczenników zastęp świetlany. Ciebie po wszystkiej ziemi wysławia Kościół święty: Ojca niezmierzonego majestatu, godnego uwielbienia, prawdziwego i Jedynego Twojego Syna, Świętego także Ducha Pocieszyciela. Tyś Królem chwały, o Chryste, Tyś Ojca Synem Przedwiecznym. Ty, dla zbawienia naszego biorąc człowieczeństwo, nie wahałeś się wstąpić w łono Dziewicy. Ty, skruszywszy żądło śmierci, otworzyłeś wierzącym królestwo niebios. Ty po prawicy Boga zasiadasz w Ojcowskiej chwale. Ty przyjdziesz jako Sędzia: tak wszyscy wierzymy. Błagamy Cię przeto: dopomóż swym sługom, których najdroższą Krwią odkupiłeś. Policz ich między świętych Twoich w wiekuistej chwale. Następującą część hymnu można według uznania opuścić: Zachowaj lud swój, o Panie, i błogosław dziedzictwu swojemu. I rządź nimi, i wywyższaj ich aż na wieki. Po wszystkie dni błogosławimy Ciebie I wysławiamy imię Twe na wieki, na wieki bez końca. Racz, Panie, w dniu dzisiejszym zachować nas od grzechu. Zmiłuj się nad nami, Panie, zmiłuj się nad nami. Niech miłosierdzie Twoje, Panie, okaże się nad nami, jako my w Tobie ufność pokładamy. W Tobie, o Panie, złożyłem nadzieję, nie będę zawstydzon na wieki. Ciebie, Boga, wysławiamy, Tobie, Panu, wieczna chwała. Ciebie, Ojca, niebios bramy, Ciebie wielbi ziemia cała. Tobie wszyscy Aniołowie, Tobie Moce i niebiosy, Cheruby, Serafinowie ślą wieczystej pieśni głosy: Święty, Święty nad Świętymi Bóg Zastępów, Król łaskawy, Pełne niebo z kręgiem ziemi majestatu Twojej sławy. Apostołów Tobie rzesza, chór Proroków pełen chwały, Tobie hołdy nieść pośpiesza Męczenników orszak biały. Ciebie poprzez okrąg ziemi z głębi serca, ile zdoła, Głosy ludów zgodzonymi wielbi święta pieśń Kościoła. Niezmierzonej Ojca chwały, Syna, Słowo wiekuiste, Z Duchem, wszechświat wielbi cały: Królem chwały Tyś, o Chryste! Tyś Rodzica Syn z wiek wieka. By świat zbawić swoim zgonem, Przyoblókłszy się w człowieka, nie wzgardziłeś Panny łonem. Tyś pokruszył śmierci wrota, starł jej oścień w męki dobie I rajskiego kraj żywota otworzyłeś wiernym sobie. Po prawicy siedzisz Boga, w chwale Ojca, Syn Jedyny, Lecz gdy zabrzmi trąba sroga, przyjdziesz sądzić ludzkie czyny. Prosim, słudzy łask niegodni, wspomóż, obmyj grzech, co plami, Gdyś odkupił nas od zbrodni drogiej swojej Krwi strugami. Ze świętymi w blaskach mocy wiecznej chwały zlej nam zdroje, Zbaw, o Panie, lud sierocy, błogosław dziedzictwo swoje! Następującą część hymnu można według uznania opuścić: Rządź je, broń po wszystkie lata, prowadź w niebios błogie bramy. My w dzień każdy, Władco świata, Imię Twoje wysławiamy. Po wiek wieków nie ustanie pieśń, co sławi Twoje czyny. O, w dniu onym racz nas, Panie, od wszelakiej ustrzec winy. Zjaw swą litość w życiu całym tym, co żebrzą Twej opieki; W Tobie, Panie, zaufałem, nie zawstydzę się na wieki. MODLITWA Módlmy się. Boże, Ty dołączyłeś świętego Macieja do grona Apostołów, † za jego wstawiennictwem otaczaj nas swoją miłością * i przyjmij do wspólnoty wybranych. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.

Wezwanie - Święto św. Macieja Ap.

2011-06-12T00:11:00.000-07:00

ŚW. MACIEJA, APOSTOŁA Święto

Wezwanie

Przewodniczący: † Panie, otwórz wargi moje.

Wszyscy: A usta moje będą głosić Twoją chwałę.

Psalm 95
Wezwanie do chwalenia Boga

Zachęcajcie się wzajemnie każdego dnia, póki trwa to, co "dziś" się nazywa (Hbr 3, 13)

Ant. Alleluja. Uwielbiajmy Pana, / Króla Apostołów. / Alleluja.

Przyjdźcie, radośnie śpiewajmy Panu, *
wznośmy okrzyki ku chwale Opoki naszego zbawienia.
Stańmy przed obliczem Jego z uwielbieniem, *
z weselem śpiewajmy Mu pieśni.

Ant. Alleluja. Uwielbiajmy Pana, / Króla Apostołów. / Alleluja.

Bo Pan jest Bogiem wielkim, *
wielkim Królem nad wszystkimi bogami.
W Jego ręku głębiny ziemi, *
szczyty gór do Niego należą.
Jego własnością jest morze, które sam stworzył, *
i ziemia, którą ulepiły Jego ręce.

Ant. Alleluja. Uwielbiajmy Pana, / Króla Apostołów. / Alleluja.

Przyjdźcie, uwielbiajmy Go padając na twarze, *
klęknijmy przed Panem, który nas stworzył,
Albowiem On jest naszym Bogiem, †
a my ludem Jego pastwiska *
i owcami w Jego ręku.

Ant. Alleluja. Uwielbiajmy Pana, / Króla Apostołów. / Alleluja.

Obyście dzisiaj usłyszeli głos Jego: †
"Niech nie twardnieją wasze serca jak w Meriba, *
jak na pustyni w dniu Massa,
Gdzie Mnie kusili wasi ojcowie, *
doświadczali Mnie, choć widzieli moje dzieła.

Ant. Alleluja. Uwielbiajmy Pana, / Króla Apostołów. / Alleluja.

Przez lat czterdzieści to pokolenie wstręt we Mnie budziło †
i powiedziałem: «Są ludem o sercu zbłąkanym *
i moich dróg nie znają».
Przeto przysiągłem w gniewie, *
że nie wejdą do mojej krainy spoczynku".

Ant. Alleluja. Uwielbiajmy Pana, / Króla Apostołów. / Alleluja.

Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Alleluja. Uwielbiajmy Pana, / Króla Apostołów. / Alleluja.

Audiencja Generalna, 18.10.2006 r. : św. Maciej

2011-04-06T00:44:00.000-07:00

JUDASZ ISKARIOTA I MACIEJ

Audiencja generalna, 18 października 2006 r.

Drodzy Bracia i Siostry!

W galerii portretów apostołów, powołanych bezpośrednio przez Jezusa w czasie Jego ziemskiego życia, których przedstawianie kończymy dzisiaj, nie możemy pominąć tego, który wymieniany jest zawsze na ostatnim miejscu pośród Dwunastu. Chodzi o Judasza Iskariotę. Wraz z nim chcemy ukazać tego, który został wybrany, aby go zastąpić - Macieja.
Już samo imię Judasz wywołuje u chrześcijan instynktowną reakcję nagany i potępienia. Istnieją różne opinie co do znaczenia przydomku „Iskariota". Najwięcej zwolenników ma tłumaczenie go jako „człowiek z Keriot", nawiązujące do wioski, z której pochodził, położonej w pobliżu Hebronu i dwukrotnie wspominanej w Piśmie Świętym (Joz 15,25; Am 2,2). Inni interpretują go jako odmianę słowa sicarius, wskazującego na wojownika uzbrojonego w sztylet, zwany po łacinie sica. Jeszcze inni dopatrują się w tym przydomku zwykłej transkrypcji hebrajsko-aramejskiego rdzenia, oznaczającego: „ten, który miał Go wydać". To określenie występuje dwukrotnie w czwartej Ewangelii - po wyznaniu wiary przez Piotra (por. J 6,71), a następnie podczas namaszczenia w Betanii (por. J 12,4). Inne fragmenty mówią o mającej dokonać się zdradzie: „ten, który Go zdradzał". Na przykład, podczas Ostatniej Wieczerzy, po zapowiedzi zdrady (por. Mt 26,25), a potem w chwili pojmania Jezusa (por. Mt 26,46. 48; J 18,2. 5). Natomiast przy wymienianiu Dwunastu mowa jest o zdradzie jako fakcie dokonanym: „Judasz Iskariota, który właśnie Go wydał" - tak mówi Marek (por. 3,19); Mateusz (10,4) i Łukasz (6,16) posługują się podobnymi określeniami. Zdrada jako taka dokonała się w dwóch etapach: przede wszystkim w fazie przygotowania planu, kiedy to Judasz uzgadnia z nieprzyjaciółmi Jezusa cenę - trzydzieści srebrników (por. Mt 26,14-16), a następnie podczas jego realizacji - pocałowanie Mistrza w Getsemani (por. Mt 26,46-50). W każdym razie Ewangeliści podkreślają wyraźnie, że Judaszowi przysługiwał w pełni tytuł apostoła: wielokrotnie jest o nim mowa jako o „jednym z Dwunastu" (Mt 26,14. 47; Mk 14,10. 20; Łk 22,3; J 6,71). Co więcej, Jezus zwracając się do apostołów i mówiąc właśnie o nim, dwa razy wyraża się „jeden z was" (Mt 26,21; Mk 14,18; J 6,70; 13,21). A Piotr powie o Judaszu: „zaliczał się do nas i miał udział w naszym posługiwaniu" (Dz 1,17).

Chodzi więc o postać należącą do grupy tych, których Jezus wybrał sobie jako najbliższych towarzyszy i współpracowników. Rodzi to dwa pytania, gdy próbuje się wyjaśnić, co się wydarzyło. Po pierwsze, pytamy się, jak Jezus mógł wybrać tego człowieka i obdarzyć go zaufaniem. W istocie, pomijając wszystko inne, chociaż Judasz był faktycznie skarbnikiem grupy (por. J 12,6 b; 13,29 a), w rzeczywistości nazwany jest również „złodziejem" (J 12,6 a). Wybór pozostaje tajemnicą, tym bardziej że Jezus wypowiada odnośnie do niego bardzo surowy sąd: „biada temu człowiekowi, przez którego Syn Człowieczy będzie wydany" (Mt 26,24). Tajemnica staje się jeszcze bardziej nieprzenikniona co do jego wiecznego przeznaczenia, bo wiemy, że Judasz „opamiętał się, zwrócił trzydzieści srebrników arcykapłanom i starszym i rzekł: «Zgrzeszyłem, wydając krew niewinną»" (Mt 27,3-4). I chociaż później oddalił się, poszedł i się powiesił (por. Mt 27,5), nie do nas należy ocena jego czynu, ale do Boga nieskończenie miłosiernego i sprawiedliwego.

Drugie pytanie dotyczy przyczyny takiego postępowania Judasza: dlaczego zdradził Jezusa? Istnieją w tej kwestii różne hipotezy. Niektórzy za przyczynę uważają jego zachłanność na pieniądze. Inni opowiadają się za wyjaśnieniami o charakterze mesjańskim: Judasz rozczarował się widząc, że Jezus nie włączał do swojego programu wyzwolenia politycznego i zbrojnego swego kraju. W rzeczywistości teksty ewangeliczne zwracają uwagę na inny aspekt: Jan mówi wyraźnie, że „diabeł (...) nakłonił serce Judasza Iskarioty, syna Szymona, aby Go wydał" (13,2). Podobnie pisze Łukasz: „Wtedy szatan wstąpił w Judasza, zwanego Iskariotą, który był jednym z Dwunastu" (Łk 22,3). W ten sposób wykracza się poza uzasadnienia historyczne i za podstawę wyjaśnień przyjmuje się osobistą odpowiedzialność Judasza, który nieszczęśliwie uległ pokusie Złego. W każdym razie zdrada Judasza pozostaje tajemnicą. Jezus traktował go jako przyjaciela (por. Mt 26,50), jednak zachęcając, by szedł za Nim drogą błogosławieństw, nie naruszał jego woli, nie chronił przed pokusami szatańskimi, szanując ludzką wolność.

Naprawdę wiele jest niegodziwości ludzkiego serca. Jedyny sposób zapobieżenia im polega na tym, by nie patrzeć na rzeczywistość w sposób tylko indywidualistyczny, autonomiczny, ale przeciwnie - by wciąż na nowo opowiadać się po stronie Jezusa, przyjmując Jego punkt widzenia. Powinniśmy się starać dzień po dniu żyć w pełnej komunii z Nim. Przypomnijmy sobie, że również Piotr chciał się Mu sprzeciwić, i temu, co Go czekało w Jerozolimie, ale otrzymał za to surową naganę: „nie myślisz po Bożemu, lecz po ludzku" (por. Mk 8,32-33). Po swoim upadku Piotr wyraził skruchę i uzyskał przebaczenie oraz łaskę. Również Judasz żałował, ale jego żal przerodził się w rozpacz, i tak doszło do samounicestwienia. Jest to dla nas zachęta, by mieć zawsze na uwadze to, co mówi św. Benedykt na końcu zasadniczego, V rozdziału swojej Reguły: „Nigdy nie wątpić w Boże miłosierdzie". W rzeczywistości Bóg „jest większy niż nasze serca", jak mówi św. Jan (l J 3,20). Pamiętajmy więc o dwóch rzeczach. Po pierwsze, Jezus szanuje naszą wolność. Po drugie: Jezus oczekuje naszej gotowości do skruchy i nawrócenia. Jest pełen miłosierdzia i przebaczenia. Zresztą, gdy zastanawiamy się nad negatywną rolą, jaką odegrał Judasz, musimy postrzegać ją w szerszym kontekście wydarzeń, którymi kieruje Bóg. Zdrada Judasza doprowadziła do śmierci Jezusa, który przemienił straszliwą mękę w przestrzeń zbawczej miłości i ofiary złożonej z siebie Ojcu (por. Ga 2,20; Ef 5,2. 25). Słowo „zdradzić" jest odpowiednikiem greckiego słowa, które znaczy „wydać". Czasem jego podmiotem jest wręcz sam Bóg: to On z miłości „wydał" Jezusa za nas wszystkich (por. Rz 8,32). W swym tajemniczym planie zbawczym Bóg traktuje niewybaczalny czyn Judasza jako okazję do całkowitego daru z Syna dla odkupienia świata.

Kończąc pragniemy wspomnieć również tego, który po Passze został wybrany w miejsce zdrajcy. W Kościele jerozolimskim było dwóch kandydatów, zaproponowanych przez wspólnotę: „Józef, zwany Barsabą, z przydomkiem Justus, i Maciej" (por. Dz 1,23). Właśnie ten ostatni został wybrany i „dołączony do jedenastu Apostołów" (Dz 1,26). O nim wiemy tylko tyle, że był świadkiem całej ziemskiej działalności Jezusa (por. Dz 1,21-22), dochowując Mu wierności do końca. Do tej wielkiej wierności dołączyło się później Boże powołanie, by zajął miejsce Judasza, jakby dla zrekompensowania jego zdrady. Wyciągamy stąd ostatnią naukę: nawet jeśli w Kościele nie brakuje chrześcijan niegodnych i zdrajców, każdy z nas musi być przeciwwagą dla popełnianego przez nich zła przez składanie przejrzystego świadectwa Jezusowi Chrystusowi, naszemu Panu i Zbawicielowi.

W: Ojciec Swięty Benedykt XVI, Apostolowie i pierwsi uczniowie Jezusa, Kraków 2008.

Modlitwa o czystość

2011-03-12T13:50:00.000-08:00

Chwalebny święty Macieju Apostole, który ożywiony palącym cię płomieniem miłości Jezusa Chrystusa, naszego Zbawiciela, lśnisz w Kościele Świętym wspaniałością doskonałego świadectwa poprzez przebyte heroiczne cierpienia, uzyskaj dla nas u Twego Niebiańskiego Mistrza i Oblubieńca łaski utrzymujące nas w nieskalanej czystości, abyśmy za Twoim przykładem podążać mogli Jego śladami w ciągu całego naszego życia na ziemi, a po śmierci razem z Tobą mogli radować się w Jego chwale przez całą wieczność. Święty Macieju Apostole, zasiadający na stolicach, aby sądzić dwanaście pokoleń Izraela, chwalebnie przybrany w purpurę męczeństwa, wyjednaj dla nas łaski, abyśmy poznali znaczenie cierpienia, jak cierpieć, jak się poświęcać, a wszystko w wierności i podporządkowaniu się Bogu aż do śmierci, abyśmy zasłużyli na przebywanie w jasności Jego Oblicza w wieczystym raju. Amen.

Wezwania do św. Macieja Apostoła

2011-03-12T13:49:00.002-08:00

Modlitwa o pomoc w potrzebie

2011-03-12T13:49:00.001-08:00

Modlitwa o doskonalenie cnoty

2011-03-12T13:48:00.001-08:00

Modlitwa o doskonalenie cnoty

Boże, który przyłączyłeś św. Macieja do grona Twoich Apostołów, spraw, prosimy, abyśmy zyskali laskę i poprzez jego przykład mogli odważnie walczyć przeciwko wszystkiemu, co jest w sprzeczności z panowaniem Jezusa Chrystusa w naszych sercach, abyśmy mogli ofiarować nasze dusze w cnocie i tak rozpaleni w miłości Jezusa, prowadzeni byli drogą, którą nam wyznaczył. Prosimy, abyśmy do końca mogli iść i osiągnąć wieczne szczęście, przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, który z Ojcem i Duchem Świętym żyje i króluje, Bóg w Trójcy Świętej Jedyny, teraz i na wieki wieków. Amen.

Modlitwa przeciw wpływom dóbr ziemskich

2011-03-12T13:47:00.002-08:00

O święty Macieju Apostole, chwalebny towarzyszu Pana Jezusa, który tak odważnie przedłożyłeś niewidzialne dobra świętości i wieczności ponad widoczne dobra tego świata, uzyskaj dla nas żywą wiarę i płomiennym miłosierdziem Twoim spraw, aby nasza pobożność zawsze wzrastała, abyśmy wiernie mogli służyć Panu Jezusowi przez całe nasze życie, a po śmierci zasłużyli na szczęście oglądania Jego Oblicza w życiu wiecznym. Amen.

Przez zwalczanie pokus do zwycięstwa!

2011-03-12T13:47:00.001-08:00

O Boże, któryś przez zasługi chwalebnego Macieja Apostola i Męczennika w swoim miłosierdziu łaskawie dał nam przykład Jego Apostolskiej wielkości i męczeństwa dla wzmocnienia i utwierdzenia nas w wierze, chroń nas, aby pokusy nigdy nie rozdzieliły nas z Tobą, błagamy Cię, Panie, przez Jezusa Chrystusa Pana naszego. Amen.

Ks. Kazimierz Kubat SDS - Wybrany przez i dla Chrystusa

2011-02-19T14:08:00.000-08:00

Świętego Macieja Apostoła - 24 lutego i 14 maja
(Dz 1,15 - 17.20 - 26; J 15,9 - 17)

Życie św. Macieja Apostoła, Patrona dnia dzisiejszego nie jest nam znane w wielu szczegółach. Z Dziejów Apostolskich (I czytanie) wiemy jedynie, w jaki sposób dokonał się Jego wybór na miejsce Judasza Iszkarioty. Po wyborze na Apostoła pozostał w Jerozolimie aż do Zesłania Ducha Św., a później najprawdopodobniej przeniósł się do Judei, gdzie oddał się pracy apostolskiej i w końcu do Kapadocji (dzisiejsza Turcja), gdzie z gorliwością i poświęceniem nawracał pogan. Św. Klemens Aleksandryjski pisze o nim, że "według tradycji miał zostać ukrzyżowany około roku 80-tego w Kolchis na południe od Kaukazu, na wschodnim wybrzeżu Morza Czarnego". W ikonografii przedstawiany jest z lancą i halabardą.

Maciej, tak jak i inni Apostołowie został wybrany, aby być "świadkiem Chrystusowego Zmartwychwstania". Chrystus w dzisiejszej ewangelii uściśla niejako to zadanie i pokazuje w jaki sposób, każdy apostoł, każdy wyznawca Chrystusa ma o Nim świadczyć. To nie my Jego wybieramy, to On nas wybiera i naznacza. I to On czyni nas zdolnymi do świadczenia, tylko i wyłącznie pod jednym warunkiem, że zachowamy Jego przykazanie miłości. Wszystko inne: słowa, dzieła, akcje, czyny, a nawet cuda nie mają żadnego znaczenia i nie przyniosą żadnych owoców bez tego podstawowego przykazania. Wiedział o tym Św. Maciej Apostoł i dał temu świadectwo swoim życiem dla Chrystusa i dla ludzi.

Święty Macieju Apostole - módl się za nami

Parafia św. Macieja Ap. we Frankfurcie (Niemcy)

2011-02-19T11:02:00.000-08:00

http://www.st-matthias-online.de/

Parafia św. Macieja Ap. w Achim (Niemcy)

2011-02-19T10:59:00.000-08:00

http://www.st-matthias-achim.de/

Parafia św. Macieja Ap. w Rockwall (USA)

2011-02-19T10:55:00.000-08:00

http://www.saintmatthias.net/

Parafia św. Macieja Ap. w Katy (USA)

2011-02-19T10:52:00.000-08:00

http://stmatthiasrec.org/matthias/matthias/index.html

Parafia św. Macieja Ap. w Crown Point (USA)

2011-02-19T10:49:00.000-08:00

http://www.stmatthiasparish.net/

Parafia św. Macieja Ap. w Redwood City (USA)

2011-02-19T10:45:00.000-08:00

http://stmatthiasparish.org/cgi-bin/menu.pl?churchid=church963

Parafia św. Macieja Ap. w Ottawie (Kanada)

2011-02-19T10:43:00.000-08:00

http://www.stmatthias.ca/

Parafia św. Macieja Ap. w Waukesha (USA)

2011-02-19T10:40:00.000-08:00

http://stmatthiasonline.org/

Parafia św. Macieja Ap. w Bellwoods (Kanada)

2011-02-19T10:37:00.000-08:00

http://www3.sympatico.ca/saint.matthias/

Parafia św. Macieja Ap. w Paddington (England)

2011-02-19T10:30:00.000-08:00

http://www.matthias.org.au/

Parafia św. Macieja Ap. w Worcester Park (England)

2011-02-19T10:21:00.000-08:00

http://www.saintmatthias.co.uk/

Parafia św. Macieja Ap. w Somerset (USA)

2011-02-19T10:16:00.000-08:00

http://www.stmatthias.net/connect/front

Parafia św. Macieja w Milwaukee (USA)

2011-02-19T10:09:00.000-08:00

http://www.stmatthias-milw.org/

Kościół p.w. św. Macieja Ap. w Bala Cynwyd (USA)

2011-02-19T10:08:00.000-08:00

http://www.saintmatthias.org/

Wydawnictwo św. Macieja Ap. w Tarnowskich Górach

2011-02-19T09:44:00.000-08:00

Strona internetowa: http://maciejap.pl/

Wydawnictwo św. Macieja Apostoła
ul. Grabowa 30
42 - 609 Tarnowskie Góry
tel. 667 017 260

e - mail: redakcja@maciejap.pl

maciejap@op.pl

Parafia św. Macieja Ap. w Trzebicku Górnym

2011-02-19T09:35:00.000-08:00

http://www.diecezja.kalisz.pl/parafie/Dekanat_Zdunowski/Trzebicko-Gorne-sw.Macieja-Ap..htm

Trzebicko Górne - św. Macieja Ap.
Trzebicko Górne 25
56–330 Cieszków
tel. 071 384 82 45

Liczba wiernych:
874

Kościół parafialny:
Trzebicko Górne, św. Macieja

Kaplica:
Góry

Data odpustu:
Św. Macieja Ap. – Ndz. po 14.05;
Podwyższenia Krzyża – niedziela po 14.09

Kościół św. Macieja - powstanie datowane na 1672, wykonany z drewna, zabytek wpisany w dniu 23.02.1959 do Rejestru Zabytków Województwa Dolnośląskiego pod numerem 498 . Stan bardzo dobry.

Kościół pod wezwaniem świętego Macieja w Trzebicku jest rzadkim już dzisiaj przykładem drewnianego budownictwa sakralnego. Wznosi się malowniczo na wzgórzu, a jego południowe ściany ocieniają okazałe dęby rosnące na otaczającym świątynię cmentarzu. Budowlę o konstrukcji zrębowej, krytą gontem, z trzech stron ujmują niskie podcienie czyli soboty. Legenda wiąże początki kościoła z misjonarska działalnością świętego Wojciecha, który miał się tu zatrzymać w drodze do Prus . Za rok powstania budowli przyjmuje się jednak datę 1672, choć z pewnością powstała ona na miejscu istniejącej wcześniej świątyni.W jednonawowym wnętrzu wyróżnia się manierystyczna ambona oraz wczesnobarokowy ołtarz główny z 1678 r., w którym umieszczono obraz z wyobrażeniem świętej Rodziny. Na uwagę zasługuje też epitafium Melchiora i Urszuli von Gafron prezentujące liczne przedstawienia herbów. Najstarszym elementem wyposażenia kościoła jest spiżowy dzwon , umieszczony na wieży kościoła, z której roztacza się wspaniały widok na Dolinę Baryczy.

Kościół p.w. św. Macieja Ap. we Wrocławiu

2011-02-19T09:31:00.000-08:00

http://www.maciejowka.org/

Kościół św. Macieja Apostoła we Wrocławiu - gotycki kościół z cegły, zbudowany na planie krzyża, jednonawowy z transeptem i wieżą. Znajduje się po wschodniej stronie ul. Szewskiej, nosząc adres pl. bpa Nankiera 17.

Historia kościoła sięga pierwszej ćwierci XIII wieku. Powstał on wówczas jako kaplica dworska związana z dworem (curia) Henryka Brodatego, który znajdował się (wedle rekonstrukcji Małachowicza) dalej na wschód. Kościół ten składał się z dwuprzęsłowej nawy oraz również dwuprzęsłowego, węższego i dłuższego prezbiterium.

W 1243 lub 1248 księżna Anna, wdowa po Henryku Pobożnym, założyła na terenie dworu szpital pod wezwaniem św. Elżbiety, zas w 1253 sprowadziła Krzyżowców z Czerwoną Gwiazdą, przekazując zakonnikom również kościół.

Około 1300 lub wedle innych źródeł nieco później przebudowano prezbiterium, nadając mu trójboczne zakończenie, jak również rozpoczęto budowę wieży. Kolejne etapy budowlane nastąpiły w końcu XIV wieku oraz na początku kolejnego wieku, gdy po kolei przybudowano do korpusu nawy trójbocznie zakończone ramiona prezbiterium, odpowiednio od południa i północy, w ten sposób nadając świątyni plan krzyża. Odpowiednio podwyższono też nawę. Ukończenie nakrytej ostrosłupowym, pokrytym miedzią hełmem wieży nastąpiło w 1487, zaś w m.in. w 1569 kościół przebudowano, ponownie nadbudowując mury nawy i budując nowe sklepienia. W 1662 rozmontowano górną część nadwątlonego hełmu wieży i zastąpiono ją niewielkim barokowym dachem cebulastym. Później zbarokizowano wnętrze i dodano od południa barokową kruchtę, a po 1675 zbudowano pod nawą i większą częścią prezbiterium niską trójnawową kryptę.

Po sekularyzacji zakonu świątynia stała się pomocniczym kościołem parafialnym. W latach 1895-1896 przeszedł poważniejszy remont.

Uszkodzony podczas walk roku 1945 (spłonęły dachy wieży i nawy) kościół długo stał zaniedbany, dach pokryto prowizorycznie dopiero w 1949. W 1958 kościół uległ poważnemu uszkodzeniu, zawaliła się część północnego ramienia transeptu i zniszczona została renesansowa ambona z 1607. Ostatecznie odbudowany został w latach 1961-1966, m.in. przez Olgierda Czernera. Konsekracja kościoła nastąpiła 23 października 1966. Wieża nakryta jest prowizorycznym daszkiem namiotowym i nadal oczekuje na rekonstrukcję hełmu.

W ostatnim okresie w wieży kościoła podczas remontu znaleziono fragmenty gotyckich malowideł naściennych, które pokryto w 1655 warstwą pobiały. Przed kościołem znajduje się okazała barokowa rzeźba św. Jana Nepomucena z 1723 dłuta Jana Jerzego Urbańskiego.

Parafia św. Macieja Ap. w Bisztynku

2011-02-19T09:28:00.000-08:00

http://www.archwarmia.pl/node/87#AWarmia_nag

Adres parafii
ul. Kościelna 24
11-230 Bisztynek

tel. 89 718 80 15

DEKANAT RESZEL

msze święte

NIEDZIELA
9.00 ; 10.30 ; 12.00 ; 18:00
14.00 - DPS i Troszkowo

DNI POWSZEDNIE
7:00 ; 18:00

Parafia św. Macieja Ap. w Kołobrzegu

2011-02-19T09:21:00.000-08:00

http://www.parafiawojskowakolobrzeg.of.pl/

Parafia Wojskowa
pw. Macieja Apostoła
ul. Mazowiecka 1
Tel/Fax: (94) 357-24-86

Niedziele i Święta
9:00
10:30

Dni powszednie
17:30

Parafia św. Macieja Ap. w Orlu

2011-02-19T09:11:00.000-08:00

http://www.diecezja.byd.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=199:orle-w-macieja&catid=48:parafie&Itemid=82

Orle - Św. Macieja

Parafia, p.w. św. Macieja
Wieś, nr 3/1, 89-114 Witosław
tel. 052-386-87-12

Liczba mieszkańców: 1.434
Msze niedzielne: 8.00 - Witosław, 9.30 - Witosław, 11.00.
Kaplica mszalna: p.w. Matki Bożej Częstochowskiej w Witosławiu.
Odpust: 14 maja Św. Maciej, 26 sierpnia M.B. Częstochowskiej.
Wieczysta Adoracja: 7 czerwca.
Data erygowania parafii: 3 lipca 1925.

Parafia św. Macieja Ap. w Bełchowie

2011-02-19T09:07:00.000-08:00

http://www.diecezja.lowicz.pl/serwis/index.php?id=55&idd=9

Bełchów
Parafia p.w. św. Macieja Apostoła
Dekanat: Łowicz - Katedra

Rys historyczny:
Kościół p. w. św. Macieja Apostoła, par. erygowana w 1649 r. przez arcybiskupa gnieźnieńskiego Macieja Łubieńskiego, Prymasa Polski.

Pierwszy kościół istniał przed 1548 rokiem, konsekrował go biskup Sebastian Żydowski, sufragan gnieźnieński. Nowy kościół ufundował arcybiskup gnieźnieński Maciej Łubieński, Prymas Polski i erygował przy nim parafię. W 1755 roku odnowiono kościół oraz dobudowano wieżę i zakrystię. Przetrwał on do roku 1826.

Obecny murowany, jednonawowy, orientowany kościół został wzniesiony w latach 1865-1867. Poświęcił go ks. Maciej Wołowicz dnia 21 sierpnia 1867 roku, a konsekrował go dnia 7 czerwca 1887 roku arcybiskup Wincenty Chościak - Popiel. W latach 1900 - 1902 ks. Daniel Michałowski dobudował do niego prezbiterium i kaplicę.

Kościół posiada sześć ołtarzy. Ołtarz główny, drewniany, z obrazem Matki Bożej z Dzieciątkiem w srebrnych sukienkach z XVIII w. drewniany ołtarz św. Macieja patrona kościoła, drewniany ołtarz św. Stanisława, murowany z polichromowaną sztablaturą ołtarz św. Anny [obraz mal. J. Stelmaski 1917 r.], murowany z polichromowaną sztablaturą ołtarz św. Józefa Oblubieńca NMP. [obraz mal. J. Stelmaski 1917 r.], w kaplicy ołtarz Serca Pana Jezusa i obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy[poświęcony przez Leona XIII a ofiarowany przez nieznaną z imienia księżnę Radziwiłłową - wg ks. W. Maleja].

Adres:
Bełchów 109A, 99-418 Bełchów
pow. łowicki, woj. łódzkie
Nr telefonu: (+48) 046 838 67 78

Dane o parafii:
Kronika parafii: od 2000 r.
Księgi metrykalne:
chrzty: od 1757 r.
małżeństwa: od 1757 r.
zgony: od 1757 r.
Data odpustu:
14 maja - św. Macieja
Doroczna adoracja: 6, 7, 8 września
Liczba mieszkanców: 5099

Parafia św. Macieja Ap. w Bednarach

2011-02-19T09:02:00.000-08:00

Kościół w Bednarach z roku 1893
Parafia p.w. św. Macieja Apostoła i św. Małgorzaty dziewicy i męczennicy

Dekanat: Łowicz - Katedra

Adres:

Bednary, 99-416 Nieborów

pow. łowicki,

woj. Łódzkie

Nr telefonu: (+48) 046 838 65 27

Nr faksu: (+48) 046 838 65 27

Dane o parafii:

Kronika parafii: od końca lat sześćdziesiątych
Księgi metrykalne:
chrzty: od 1757 r.
małżeństwa: od 1795 r.
zgony: od 1795 r.
Data odpustu:
niedziela po 16 lipca - M.B. Szkaplerznej, 8 września - Narodzenia N.M.P.
Doroczna adoracja: 6, 7, 8 września
Liczba parafian: 3173 Osoby

Parafia św. Macieja Ap. w Kruszynie

2011-02-19T08:54:00.000-08:00

http://www.adiec.czest.niedziela.pl/parafie/p_kruszyna_sw_macieja_apostola.php

ul. Szkolna 2
42-282 KRUSZYNA
tel. 0-34 320-20-06, wik. 320-23-91
dekanat: Kłomnicki
region: Radomszczański
gm. Kruszyna, pow. częstochowski, woj. l±skie
Mieszkańcy: 2300
Msza św:

Niedziela: 7.30, 9.30, 11.00
Św. zniesione: 9.00, 11.00, 18.00 (17.00 zima)
Dni powszednie: 7.00, 18.00 (17.00 zima)

Rys historyczny:

Parafia istniała już w 1415 r., ale prawdopodobnie jest starsza i jej początki sięgają połowy XIV w. Opisuje ją Liber Benef. J. Łaskiego z 1521 r. W 1957 r. przyłączono do tej parafii wies Bogusławice z parafii Borowno, a w 1958 r. odłączono wsie: Widzów, Teklinów, Pustkowie Jackowskie, z których utworzono parafię Widzów. Nie wiadomo kiedy przyłączono do Kruszyny Jamno należące niegdys do Borowna.
O pierwotnym kosciele wspomina nie opisując go Jan Łaski w swoim Liber Benefic. Budowę obecnego kocioła rozpoczęła w 1661 r. Anna Eufemia z Radziwiłłów Denhoffowa, wdowa po Stanisławie, starocie wieluńskim i radomszczańskim. Prezbiterium dokończył brat Stanisława Aleksander Denhoff, opat jędrzejowski, nawę koscioła przed 1683 r. Zygmunt Wiktor Denhoff, syn Stanisława i Anny, on też doprowadził do ukończenia swiątyni w stanie surowym w 1691 r. Kociół otrzymał sklepienie i został nakryty dachem w 1694 r. Budowę kocioła ukończyła w 1696 r. wdowa po Zygmuncie Janina z Brzostowskich Denhoffowa, a konsekrował go w tymże 1696 r. Jerzy Denhoff biskup przemyski i kanclerz wielki koronny. Z fundacji książąt Lubomirskich w 1874 r. wyremontowano i przebudowano górne kondygnacje obu wież, a w 1877 r. wyremontowano całe wnętrze kocioła. W tymże czasie wybudowano obecną plebanię i budynki gospodarcze staraniem ks. Teofila Stręczyńskiego. W 1914 r. otynkowano kociół na zewnątrz staraniem ks. Piotra Dąbrowskiego. W okresie międzywojennym uporządkowane zostało otoczenie kocioła, a mur ogradzający cmentarz przykoscielny i dzwonnica, pochodzące z pocz±tku XIX w., wyremontowane zostały staraniem ks. Bonawentury Metlera. Jego następca ks. Bogusław Kotnowski wyremontował obie wieże i pokrył blachą miedzianą. Za czasów administrowania parafią ks. Franciszka Szuby kociół i plebania zostały zelektryfikowane, sciany wiątyni otrzymały nowe tynki, a dach nową dachówkę. Staraniem ks. Stanisława Bigaja wykonano nową elektryfikację kocioła a(1981) i odmalowano ciany. Ks. Bogdan Rogowicz przeprowadził remont plebanii wyposażając ją w centralne ogrzewanie (1985), przeprowadził remont dachu na kosciele kryjąc go blachą miedzianą (1989). Jego też staraniem wybudowano kaplicę mszalną w Lgocie Małej.

Parafia św. Macieja Ap. w Klwowie

2011-02-19T08:46:00.000-08:00

http://www.diecezja.radom.pl/parafia?&view=parafias&cid%5B%5D=298

Opoczyńska 12
26-415 Klwów
gmina: Klwów
powiat: przysuski
województwo: mazowieckie

DEKANAT DRZEWICKI

tel. 48 671 00 12

Msze Świete:

Niedziela i Święta: 08:30 , 10:00 , 12:00 , 16:00 ,
Święta zniesione: 08:30 , 10:00 , 12:00 , 17:00 ,
Dni powszednie: 06:30 , 07:00

Parafia św. Macieja w Pawłowie Kościelnym

2010-12-08T07:25:00.000-08:00

http://diecezjaplocka.pl/index.php?
akcja=spis_wyswietlParafie&p_id=79

Parafia została erygowana 2 lutego 1456 r. przez bpa Pawła Giżyckiego, na prośbę sędziego ciechanowskiego Mikołaja z Dzierzgowa, właściciela wsi Pawłowo. Kościół pod wezwaniem NMP i św. Antoniego zbudowano w drugiej połowie XV w., a konsekrował go abp Mikołaj Dzierzgowski. W ciągu wieków teren parafii był powiększony przez przyłączanie kolejnych wsi. Obecny murowany kościół, zbudowany w stylu gotyckim, doznał znacznych uszkodzeń w czasie I wojny światowej. Odbudowywał go, według projektu architekta Stefana Szyllera, ks. Stanisław Bobiński i Jan Więckowski. W czasie II wojny światowej ludność parafii była wysiedlona, bowiem władze niemieckie urządziły na tym terenie poligon wojskowy. Po wojnie przez długi czas parafia nie miała własnego proboszcza, ale obsługiwali ją okoliczni duszpasterze. W latach 1980-1998 przeprowadzono kapitalny remont kościoła oraz zabytkowego renesansowego epitafium. KoEciół wyposażony jest w ołtarz główny z obrazami ukrzyżowania Pana Jezusa i św. Antoniego oraz ołtarz boczny z obrazem św. Małgorzaty. Staraniem obecnego proboszcza ks. Jerzego Skorłutowskiego, budowana jest plebania.
•Kościół parafialny: pw. św. Antoniego
•Księgi metrykanlne chrztów:1852-1873 i od 1902 r.
•Księgi metrykanlne ślubów: 1888-1900 i od 1915 r.
•Księgi metrykanlne zgonów: od 1915 r.
•Proboszcz: ks. kan. Jerzy Kajetan Skorłutowski od roku 1980
•Terytorium - miejscowości:
Jastrzębiec, Kadzielnia, Kosmowo, Kostusin, Pawłowo Kolonie, Pawłowo Kościelne, Pawłowo Nowe, Pawłowo Poręba, Pawłówek, Rzęgnowo
•księża pochodzący z parafii:
◦ks. kan. Tadeusz Pepłoński 1977
•Ilość mieszkańców: 1090

Parafia św. Macieja w Głuchowie

2010-12-08T07:21:00.001-08:00

Parafia Katowice św. Macieja Apostoła w Głuchowie - rzymskokatolicka parafia położona w południowej części powiatu tureckiego. Administracyjnie należy do diecezji włocławskiej (dekanat dobrski).

Parafia Katowice w Głuchowie została erygowana na przełomie XIV i XV wieku. Jest tak mała, że często ze względu na słabe uposażenie, była zarządzana przez duszpasterzy z sąsiednich parafii, na ogół z Tokar.

O kościele parafialnym pozostała wzmianka w dokumencie z drugiej połowy XV wieku. Był on wówczas pod wezwaniem Matki Boskiej Śnieżnej. Kolejny pod wezwaniem św. Macieja Apostoła, konsekrowany był w 1607 roku. W 1783 roku, miejscowy dziedzic Tomasz Gałczyński wybudował drewniany kościół. Przetrwał do 1919 roku, kiedy to spłonął. Parafia Katowice nabyła spichlerz i na jego bazie powstał w okresie międzywojennym nowy kościół parafialny.

W skład parafii wchodzą miejscowości Borek, Głuchów, Wilczków, oraz Rzymsko BG

Parafia św. Macieja w Ratoszynie

2010-12-08T07:19:00.001-08:00

http://diecezja.lublin.pl/parafia,101587

Pierwsza wzmianka o istnieniu par. pochodzi z 1328 r. Przyjmuje się jej powstanie na lata 1325-28 a nawet wcześniej. Jednak w 1541 r. utraciła ona swoją samodzielność i stała się filią Chodla. W Ratoszynie rezydował jedynie komendarz. Pomimo uzależnienia od Chodla, par. zachowała przez cały czas swoje granice administracyjne. Przywrócenie praw par. nastąpiło w 1918 r.
Duszpasterze par. pamiętali o szerzeniu oświaty. Na pocz. XVII w. jest wzmianka o istnieniu szkoły par. Żywy był też kult MB Gidelskiej - od XVIII w., Jej obraz sprowadzony z Gidel umieszczono w głównym ołtarzu.
Do pocz. XIX w. istniała w Radlinie kaplica pałacowa.
Archiwum zawiera m. in. akta metrykalne od 1825 r. i poniszczone księgi sięgające XVII w.

Parafia św. Macieja Ap. w Siewierzu

2010-10-27T05:33:00.001-07:00

Siewierz, św. Macieja Apostoła

ul. Kościuszki 12
42 - 470 Siewierz
tel. 032 674 11 51 - prob.; 032 674 14 74 - wikar.

Msze święte w niedziele i święta: 8.00; 9.30; 11.00; 17.00
W dni powszednie: 7.00; 18.00 (zimą 17.00)

PARAFIA ŚW. MACIEJA APOSTOŁA w Bielanach

2010-10-27T05:30:00.001-07:00

SANKTUARIUM CHRYSTUSA CIERPIĄCEGO
PARAFIA ŚW. MACIEJA APOSTOŁA w Bielanach

Bielany ul. Solna 2, 32-651 Nowa Wieś
tel. +48 033 848 65 98
bielany@diecezja.bielsko.pl

Parafia św. Macieja w Andrychowie

2010-10-27T04:33:00.000-07:00

Parafia pw. św. Macieja, 34-120 Andrychów, Rynek 37,
tel.(033) 875 20 29

e-mail: andrychow@bielsko.opoka.org.pl

Kancelaria Parafialna czynna: codziennie oprócz niedziel i świąt 8.30-10.00
oraz we środy i soboty 15.00-17.00

Historia Parafii

1325 – 1346

Początek istnienia parafii w Andrychowie.

1344/1345

W spisie podatników dla Stolicy Apostolskiej na rzecz „budowy kościoła św. Piotra i na światło u grobu tego świętego” (Świętopietrze) zapisano nazwę Henrychów, którą historycy uznają za pierwotną, lecz zniekształconą nazwę naszej miejscowości. Dokładny zapis w języku łacińskim w owym wykazie brzmi: ecclesia de Henrichov, co można tłumaczyć jako „kościół w Henrychowie”. Jest to pierwsza znana wzmianka o kościele andrychowskim. Urzędujący tu proboszczowie, których imion historia nie przekazała, wypłacali Stolicy Apostolskiej 3 grosze rocznie świętopietrza. Sugeruje to, że parafia należała wówczas do najmniejszych w okolicy i liczyła 105 mieszkańców.

XV wiek

Czas upadku tutejszej parafii. Wynika to z notatki, którą około 1440 roku sporządził Jan Długosz w Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis („Księga uposażeń diecezji Krakowskiej”). Określił tam Andrychów (Gendrzychow) jako wieś należącą do parafii w Wieprzu – Gendrzychow, villa sub parochia de Wyeprz sita /.../ (Słowa te tłumaczyć jednak też można jako „wieś leżąca w pobliżu parafii Wieprz”). Tak czy inaczej Długosz nie użył w stosunku do naszej miejscowości nawet słowa ecclesia – kościół, co sugerowałoby, że i tego we wsi nie było. Drugim dowodem przemawiającym za brakiem parafii w piętnastowiecznym Andrychowie jest również świadectwo J. Długosza, który w tym samym dziele, tyle, że pod datą 30 lat późniejszą (1470) nie wymienia Andrychowa wśród 19 parafii dekanatu zatorskiego.

1529

Moment pojawienia się w Andrychowie parafii własnej, to znaczy nieprzynależącej już do Wieprza - w spisie dziesięciny odnotowany został pleban w Andrzychowiczach, na rzecz którego zbierany jest podatek mszalny czyli tzw. meszne w postaci żyta i owsa.

2. poł. XVI wieku

Najprawdopodobniej znaczna część andrychowskich chłopów przyjęła kalwinizm - wyznanie Schillingów, ówczesnych właścicieli Andrychowa. Uchodzili oni za gorliwych wyznawców kalwinizmu, ale raczej tolerancyjnych. Andrychowski kościół uchował się od splądrowania, nie słychać też o prześladowaniach katolików, którzy być może byli wtedy w mniejszości.

1580 – 1581

Akta wizytacji biskupiej wskazują, że wtedy jeszcze istniała parafia w Andrychowie. Zaliczały się do niej: Rzeczki (Rzyki), Zagorniczek (Zagórnik), Sulikowice (Sułkowice) i Roczim (Roczyny). Akta mówią też o świeżo wzniesionym w Andrychowie kościółku.

1598

Akta wizytacji biskupa Krzysztofa Kazimierskiego wymieniają już Andrychów jako posiadający tylko kościół filialny Wieprza, pod wezwaniem św. Macieja. Według zapisu: /.../ kościół posiada trzy ołtarze, cyborium (tabernakulum – przyp. mój) z drzewa, chrzcielnicę drewnianą – woda w niej czysta, metryk jednak nie pisze się. /.../ Z książek posiada Mszał rzymski. Dach na kościele jest dobry. Dzwonów posiada dwa.

1595

Andrychów odpadł od parafii w Wieprzu, tworząc osobne probostwo. To próba, prawdopodobnie jedna z wielu podejmowanych przez kolejne dziesiątki lat, usamodzielnienia się andrychowskiej parafii.

1602 i 1617

Z akt wizytacji biskupich przeprowadzonych w tych latach wiadomo, że kościół w Andrychowie posiadał wtedy trzy niekonsekrowane ołtarze z obrazami i jeden kielich srebrny z pateną, krzyż, również srebrny oraz monstrancję, cztery ornaty i jedną fioletową kapę. Na dzwonnicy, która była osobnym, wolnostojącym budynkiem, wisiały dwa dzwony. Specjalnym dekretem nakazano, aby oleje święte na potrzeby kościoła w Andrychowie brane były bezpośrednio z katedry w Krakowie, a nie, jak dotąd, z kościoła w Wieprzu.

1646

Ukończono budowę nowego kościoła w Andrychowie (ta właśnie data widnieje wyryta na jednym z kamieni na strychu kościoła) wzniesionego za sprawą Elżbiety z Schillingów Przyłęckiej. Niedaleko wejścia do kościoła zbudowano także dzwonnicę, na której wzorem starego kościółka umieszczono dwa dzwony.

1663

Hieronim Przyłęcki zapisał kościołowi wieprzowskiemu (który był matką Kościoła w Andrychowie) 1000 florenów. Zapis ten mógł być dokonany na rzecz kościoła andrychowskiego, bo wymieniony został w piśmie konsystorza krakowskiego wśród fundacji tego właśnie probostwa.

1679

O nowym, murowanym, lecz niekonsekrowanym kościele w Andrychowie wspominają akta wizytacji z tego roku. Wiemy stąd, że kościół posiadał trzy ołtarze, organy i cmentarz, który znajdował się na terenie bezpośrednio przyległym do kościoła.

1707

Niecodzienna uroczystość ku czci św. Jana z Kęt. Z kościoła w Andrychowie przeniesiono procesjonalnie z udziałem wielkich tłumów wiernych trumienkę z relikwiami świętego do kościoła w Kętach, gdzie nastąpiły dalsze nabożeństwa ku jego czci.

1708 - 1732

Za sprawą Salomei z Nielepców Czernej w Andrychowie mieszkali jezuici. W tym czasie prowadzili bardzo intensywną działalność ewangelizacyjną nie tylko w samym Andrychowie, ale i w całej okolicy. Spowiadali i głosili kazania także w Czańcu, Mucharzu, Wadowicach i Kleczy.

21 IX 1721 (15. niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego)

Poświęcenie wybudowanego kilkadziesiąt lat wcześniej, murowanego kościoła i ołtarza ku czci św. Macieja z relikwiami świętych: Krescencjusza i Teodora. Dokonał go biskup kijowski, Jan Tarło, jednocześnie kanonik i archidiakon krakowski. Koszty uroczystości poświęcenia i remontu kościoła wzięła na siebie Salomea Czerna, właścicielka tutejszych dóbr a samorządy Roczyn, Wieprza i Andrychowa zakupiły ponad 2 ha ziemi, z której dochody miały służyć utrzymaniu kapłana pracującego w Andrychowie.

1722

Aprobata władz kościelnych dla powstania w Andrychowie Bractwa Różańcowego.

26 IX 1723

Uroczyste wprowadzenie Bractwa Różańcowego do andrychowskiego kościoła i do świeżo wymurowanej z tej okazji Kaplicy Różańcowej z kryptą. W Kaplicy tej tok później, w 1725 roku zawiśnie obraz przedstawiający Matkę Boską Różańcową.

30 XII 1726

Dokument erygujący Bractwo Różańca Najsłodszego Imienia Jezus i Najświętszej Maryi Panny w Andrychowie spisany między Promotorem Bractwa i dziedziczką, Salomeą Czerną, która zapisała Bractwu kwotę 10.000 zł polskich. Od tego momentu przy kościele andrychowskich na stałe pracuje dwóch księży: wikary z Wieprza i mieszkający w Andrychowie Promotor Różańcowy. Od tego czasu rozpoczęto w andrychowskim kościele uroczyste świętowanie odpustu ku czci MB Różańcowej w pierwszą niedzielę października – i tak trwa do dziś.

1723 - 1729

Krzysztof Dziorkiewicz - pierwszy Promotor Bractwa Różańcowego, który podpisał jego akt założycielski.

1728

Odnotowano pierwszego znanego z nazwiska wikarego andrychowskiego – ks. Michała Gawlikowskiego (wikary andrychowski i wieprzowski).

1729 – 1749

Promotorem Różańcowym był ks. Jan Wilczyński.

26 XII 1732

Ochrzczono w Andrychowie dwóch konwertytów z Judaizmu lat około siedemdziesięciu, którzy przyjęli imiona Klemens Józef i Franciszek Ksawery.

1734 Kolejny dziedzic Andrychowa Franciszek Czerny potwierdził fundację na rzecz Bractwa Różańcowego (pensja dla Promotora 150 złr) a od siebie i drugiej żony, Krystyny ofiarował jeszcze na odnowienie kaplicy i ożywienie Bractwa – 150 florenów polskich.

1749 – 1753

Funkcję Promotora pełnił w Andrychowie Węgier, ks. Jakub Urdzeń, potem proboszcz w Inwałdzie.

1753 – 1756

Opiekunem Bractwa Różańcowego był ks. Andrzej (Jędrzej) Gluziński, poprzednio, od lutego 1750 do 1753 roku pełniący w Andrychowie obowiązki wikarego i zarządcy kościoła (commendarius Andrychowiensis). Zmarł w Andrychowie 20 XI 1756 r. i tu został pochowany.

1757 – 1773

Ks. Michał Noskowski – Promotorem Bractwa Różańcowego. Po nim funkcję tę sprawował w latach 1773 - 1776 prawdopodobnie ks. Ignacy Bartsch.

14 IV 1762

Uroczystości kościelne w Andrychowie związane z odznaczeniem Franciszka Czernego, wówczas właściciela Andrychowa, Orderem Orła Białego. Prowadził je ks. Józef Pawełkiewicz, miejscowy wikary.

1776 – 1784

Promotorem Bractwa Różańcowego był ks. Marcin Florkiewicz. - Ostatni, który tym tytułem się podpisywał. Potem Bractwo zaprzestało działalności wskutek zakazu władz. Mimo to ks. Florkiewicz jako promotor występował aż do 1818 roku, kiedy to zmarł 3 VIII w wieku 91 lat.

1783

Właściciel dóbr andrychowskich, Stanisław Ankwicz przeznaczył w swoim testamencie Księdzu Promotorowi Andrychowskiemu z Organistą 10 tys. złp a na światło do kościoła zapisał 70 złp. Roczna pensja duszpasterza w Andrychowie wynosiła w tym czasie 150 – 200 złp.

1797

Powstała parafia w Rzykach. Mimo, że miejscowość ta należała do parafii w Wieprzu, miejscem praktyk religijnych jej mieszkańców był dotąd kościół w Andrychowie.

1807

Utworzenie na zachodnim stoku Pańskiej Góry nowego cmentarza. Mimo zakazu władz nadal jednak chowano zmarłych na starym, przykościelnym cmentarzu i w krypcie Kaplicy Różańcowej.

1816

Próba reaktywowania w Andrychowie parafii. 16. maja roku miejscowa Gromada czyli lokalny samorząd potwierdziła dawne swoje uposażenia na rzecz miejscowego kościoła. Ono zapewniało tutejszemu samorządowi współudział w prawie patronatu czyli m. in. wpływaniu na wybór kandydata na proboszcza.

6 IV 1819

Erygowanie parafii św. Macieja w Andrychowie. Tego samego dnia hrabia Konstanty Bobrowski dokonał zapisu na rzecz nowej parafii, zapewniając sobie tym samym prawo patronatu (kolatorstwa).

1819 – 1844

Pierwszym proboszczem został andrychowianin, ks. Maciej Gruszczyński, wyświęcony na kapłana w 1809 roku. W pracy pomagał mu jeden wikary.

1836

Pożar, który strawił wielki ołtarz stał się pretekstem do generalnego remontu i rozbudowy kościoła – dobudowano prezbiterium i włączono do kościoła dwie kaplice znajdujące się po jego południowej i północnej stronie.

1845 – 1898

Funkcję andrychowskiego proboszcza sprawował ks. Stanisław Jurkowski (wyświęcony w 1839 r.), dziekan i wizytator szkolny wadowicki. Przy tutejszym kościele pracowało dwóch wikarych (od 1834 roku).

Lata 40-te XIX w.

Ogromna śmiertelność wśród ludności Andrychowszczyzny spowodowana głodem i tyfusem w związku z zarazą ziemniaczaną. W parafii miejscowej zanotowano: w V 1847 r. – 80 pogrzebów, w VI tego samego roku – 108 pogrzebów a w VII – 91. Spadek zgonów na przełomie roku 1850 i 1851.

1855

Obfite żniwo zbierała cholera: w VIII odprawiono 50 pogrzebów.

1857

Poświęcenie nowego, istniejącego do dzisiaj cmentarza przy drodze do Żywca.

15 – 16 VIII 1864

Andrychowską parafię wizytował biskup tarnowski, ks. Józef Alojzy Pukalski. Przy tej okazji proboszcz Jurkowski otrzymał godność kanonika z prawem noszenia Rokiety i Mantoletu.

1880

Obok nowego cmentarza zbudowana została kaplica pod wezwaniem św. Józefa Oblubieńca NMP ufundowana przez Józefa Koświtzkiego jako grobowiec rodzinny. Fundator pozostawił środki na utrzymanie ogrodnika mającego dbać o kaplicę, ogród wokół niej i cmentarz.

1889

Za grunty sprzedane pod kolej żelazną parafia otrzymała 758 złp.

1890

Rozszerzenie katolickiego cmentarza w Andrychowie i przekazanie go w ekonomiczny zarząd władzy gminnej. Koszty rozszerzenia – 2 000 złr pokryli: wdowa po J. Koświtzkim, Maria Koświtzka, spadkobiercy hr. Karola Bobrowskiego i wszystkie gminy korzystające z cmentarza (Andrychów, Sułkowice, Targanice, Roczyny, Brzezinka. W wyniku tego poszerzenia kaplica Koświtzkich znalazła się w centrum cmentarza.

1893

Wielki pożar w centrum miasta. Według niektórych zbawienny deszcz miały nad Andrychów sprowadzić modlitwy miejscowego proboszcza.

1895

Przeprowadzono planowane od dziesięciu lat pokrycie dachu kościoła blachą cynkową.

1898 – 1923

Proboszczem ks. Wawrzyniec Solak (wyświęcony w 1870 r.), mimo, że zarówno Rada Miejska jak i kolator hr. Bobrowski proponowali na to stanowisko andrychowianina, wówczas proboszcza w Mucharzu, ks. Władysława Caneau. Ks. Solak był pierwszym prałatem na andrychowskim probostwie. Zapoczątkował pisanie kroniki parafialnej a inicjatywę tę kontynuują tutejsi proboszczowie do dziś.

1899

Na początku IX z trzydniową wizytacją kanoniczną przebywał w Andrychowie kard. Jan Puzyna, który bierzmował 2 tys. osób. Proboszcz obdarzony został godnością kanonika. Parafia wykupiła teren starego cmentarza koło kościoła. Ogrodzono go i obsadzono drzewami owocowymi. Rozpoczęła się restauracja budynków kościoła i plebanii.

1900

Rok Jubileuszowy ogłoszony przez papieża Leona XIII. Andrychowianie uczestniczyli w wielu procesjach do kościołów w Wieprzu, Bulowicach, Inwałdzie, Rzykach i do kaplicy na cmentarzu, gdzie odprawiane były sumy z odpowiednimi, okolicznościowymi kazaniami.

1906

Za pieniądze z parafialnych składek zakupiony został murowany dom dla sióstr Służebniczek Starowiejskich.

1907

Zawiązało się Katolickie Stowarzyszenie Ochronki w Andrychowie, którego celem było wychowanie dzieci (przede wszystkim sierot) w duchu katolickim. Zakupiony został dom na Ochronkę. W kościele pojawił nowy ołtarz główny.

1908

Malowanie kościoła i montaż w nim instalacji wentylacyjnej.

5 VIII 1910

Poświęcenie „pamiątek grunwaldzkich” z okazji 500 rocznicy zwycięstwa pod Grunwaldem: ufundowanego przez andrychowskich robotników i ks. Stefana Zielińskiego - pomnika na Górnicy i kamienia – tablicy na frontowej ścianie kościoła.

1913

Zakup nowych organów do kościoła. Zaczęto je ustawiać w 1914 roku, lecz przerwała te prace wojna, zdewaluowały się pieniądze na ten cel zebrane. Nie udawało się dokończyć dzieła i nabożeństwa odbywały się bez muzyki. W 1922 roku poświęcono wreszcie nowe organy i spłacono organmistrza.

1923 – 1959

Proboszczem w Andrychowie był ks. Klemens Tatara (święcenia kapłańskie – 1909 r.), od 1940 r. – kanonik.

1925

Poświęcony został zbudowany staraniem Katolickiego Stowarzyszenia Robotnic Fabrycznych „Oświata i Praca” oraz jego opiekuna ks. Stanisława Kluski Dom Katolicki przy ulicy Kęckiej (dziś Krakowska). Obecnie w budynku tym znajduje się m. in. kino.

1926

Uroczyste obchody rocznicy ogłoszenia Encykliki papieża Leona XIII „Rerum novarum”. Organizowano z tej okazji liczne procesje i pielgrzymki z kościoła w Andrychowie do kościołów w Bulowicach i Inwałdzie.

1925 – 1927

Gruntowny remont kościoła: wieżę podniesiono o 6 m, dano nowy hełm wysokości 16 m, starą zakrystię włączono do prawej nawy a nową zbudowano za prezbiterium, założono oszklone drzwi wejściowe, sprawiono 22 nowe dębowe ławki i założono oświetlenie elektryczne. Poza tym za pieniądze uzyskane ze sprzedaży działek pod kolej w okolicy dworca (4 tys. zł) zbudowano nową stodołę na gruncie plebańskim, sprawiono nowy dach na organistówce i zbudowano przy kościele magazyn na konfesjonały i katafalk. Wtedy też urządzono najprawdopodobniej grotę ku czci Matki Boskiej z Lourdes.

1927

Pod koniec maja – trzydniowa wizytacja kanoniczna Księcia Metropolity Adama Sapiehy. W programie było m. in. bierzmowanie 2 730 wiernych.

1929

Odpust jubileuszowy z okazji 50-lecia kapłaństwa Ojca św. Piusa XI – aby ten odpust uzyskać, kilka tysięcy wiernych odbyło pielgrzymkę z Andrychowa do Inwałdu. Na miejscu starej, drewnianej i walącej się organistówki wybudowano nową, murowaną.

1931

W kościele zawieszono nowe stacje drogi krzyżowej. Starą drogę krzyżową podarowano budującemu się kościołowi w Targanicach.

1932

Powołanie do życia Towarzystwa Pań pod wezwaniem Wincentego a Paulo w celu niesienia pomocy materialnej i duchowej. Od zimy do maja żywność otrzymywało 2 000 osób. Na czele Towarzystwa stanęła hr. Róża Bobrowaka. W parafii działało w tym czasie 148 róż Żywego Różańca i powstawały nowe. Swe istnienie w Andrychowie zapoczątkowała Akcja Katolicka.

1933

Połączono biblioteki poszczególnych stowarzyszeń katolickich, tworząc jedną bibliotekę parafialną. Gruntownemu remontowi poddane zostały ołtarze MB Różańcowej i Pana Jezusa Ukrzyżowanego.

1934

Rozbudowa Domu Katolickiego – dla stowarzyszeń oddane zostają 4 świetlice i salę ze sceną na przedstawienia. W kościele położona została nowa posadzka.

1935

W Roczynach zbudowano dom katolicki.

1938

Z kanoniczną wizytacją przebywał w Andrychowie Książę Metropolita kard. Adam Sapieha. W programie wizyty znalazło się m. in. spotkanie z rabinem Andrychowa Dawidem Awigdorem. Z dotychczasowej parafii andrychowskiej wyodrębniła się kanoniczne parafia w Targanicach.

1941

Proboszcz i wszyscy księża wikarzy otrzymali propozycję podpisania volkslisty, lecz odmówili. Zgodnie z nakazem władz okupacyjnych jedna msza św. niedzielna odprawiana była wyłączne dla coraz liczniejszych w mieście Niemców. Z wieży kościelnej okupant zabrał dwa dzwony. Jednocześnie zarekwirowano wszystkie sztandary i chorągwie – tak zaginęło m. in. 25 sztandarów brackich, cechowych i kościelnych. Polskie napisy w kościele zasłonięte zostały blachą. Dom katolicki Niemcy zamienili w kino.

1943

Ks. K. Tatara zakupił do głównego ołtarza dwa nowe obrazy – Serca Pana Jezusa i św. Macieja.

1945

Podczas walk o Andrychów kościół i plebania niewiele ucierpiały – częściowemu zniszczeniu uległy 3 witraże i wypadły wszystkie szyby z plebańskich okien. Jeden z pocisków przeleciał przez wieżę kościoła: wpadł przez drzwi od wschodniej strony, a wyleciał przez zachodnie, nie czyniąc żadnych szkód. Na plebanii instaluje się radziecka poczta polowa i wracają do swoich mieszkań księża.

1947

Na wieży kościoła zawieszone zostają 3 nowe dzwony o imionach: św. Maciej, św. Józef i Królowa Korony Polskiej, wykonane w firmie Felczyńskich w Przemyślu. Sprzedane zostają plebańskie grunty w Wieprzu, będące własnością parafii od początku XVIII w. Uzyskane stąd środki przeznaczono na remont plebanii.

1949

Podczas trzydniowej wizytacji kanonicznej w czerwcu bp Stanisław Rospond bierzmował 2845 młodych parafian. Urząd Stanu Cywilnego w Andrychowie przejął wszystkie akta urodzonych, zaślubionych i zmarłych od 1890 do 1945r.

1950 – 1950

W więzieniach przebywał aresztowany przez UB andrychowski wikary ks. Józef Sanak. Został oskarżony o szpiegostwo i usiłowanie obalenia ustroju. Robotnicy miejscowego zakładu bawełnianego zadeklarowali zwiększenie produkcji w zamian za złagodzenie warunków więzienia księdza. W 1995 r ks. J. Sanak został uniewinniony a w roku 2000 nadano mu tytuł Honorowego Obywatela Andrychowa.

1952

Na parafialnych gruntach przy ul. Batorego władze urządziły ogródki działkowe a w domu katolickim kino, mimo, że budynku tego parafii nie odebrano.

1953 – 1954

Remont pokrycia dachu kościoła i wieży. Odnowiono zewnętrzną elewację. Ściany wewnątrz pokryła nowa polichromia.

1959

Po śmierci proboszcz ks. K. Tatary (6 VIII) we wrześniu parafię wizytował ks. bp Karol Wojtyła. Administratorem został ks. Jerzy Dąbrowski.

1960 – 1988

Urząd proboszcza parafii św. Macieja w Andrychowie pełnił ks. dr Stanisław Sikora (święcenia – 1938).

1961

Parafia otrzymała zakaz korzystania z kaplicy Koświtzkich na cmentarzu, została ona przekazana w użytkowanie Kościołowi Polskokatolickiemu. Wcześniej obraz „Święta Rodzina” P. Stachiewicza ks. S. Sikora przeniósł z cmentarnej kaplicy do kościoła. Od IV zamieszkał w Roczynach andrychowski wikary ks. Jan Nowak, co faktycznie stanowiło początek tworzenia nowej parafii. W związku z usunięciem religii ze szkół powstał problem lokalu na katechizację..

1962

Gruntowna restauracja przywracająca pierwotny wygląd obrazowi MB Różańcowej zwanej „Panią Andrychowską”. Obraz znajduje się w kościele od 1725 roku.

1964 – 1965

Remont organistówki, plebanii i kościoła, który otrzymuje na całej długości kamienny cokół i nowy portal z napisem „Soli Deo” (samemu Bogu), który był biskupim zawołaniem Prymasa kard. S. Wyszyńskiego.

1966

Tysiąclecie Chrztu Polski – w Andrychowie centrum celebracji stanowiła odnowiona, zabytkowa, drewniana chrzcielnica. Przebudowano wieżę sygnaturki.

2 – 3 III 1968

Nawiedzenie Matki Bożej w kopii obrazu jasnogórskiego poprzedzone misjami prowadzonymi przez o.o. oblatów z Poznania. Po uroczystościach przebudowane zostało prezbiterium wraz z głównym ołtarzem, aby ksiądz odprawiał mszę św. przodem do wiernych.

11 – 18 V 1969

Wizytację kanoniczną przeprowadził Metropolita Krakowski ks. kard. Karol Wojtyła. Ze względu na szczupłość kościoła wszystkie nabożeństwa celebrowano na ołtarzu polowym. W programie była m. in. msza św. z udziałem księży pochodzących z Andrychowa. Z tej okazji przekazali oni parafii dar – konsekrowany przez kard. K. Wojtyłę srebrny kielich z bursztynową nogą, który pierwotnie miał być podarowany Ojcu św. Pawłowi VI podczas planowanej jego wizyty w Polsce w 1966 roku z okazji 1000-lecia Chrztu Polski.

1971

Powołano do istnienia dekanat andrychowski. Pierwszym jego dziekanem został ks. S. Sikora.

1973

W kościele zainstalowano nowoczesny system ogrzewania (promienniki gazowe). Na jej uruchomienie władze wydały zezwolenie dopiero po roku.

1975

Przy wikarówce na ul. Pachla 14 powstały dwie nowe salki katechetyczne, które ze względu na zakazy władz budowane były jako garaże.

1976

Kolejny gruntowny remont kościoła – malowanie wnętrza, marmurowe wykończenia pilastrów, nowa droga krzyżowa.

1980

Powstała druga parafia w Andrychowie – św. Stanisława BM na Osiedlu.

1981

Gruntowny remont fasady wieży i ścian zewnętrznych kościoła, plebanii i muru otaczającego kościół.

1986

Oddano do użytku nowy Dom Katechetyczny przy ul. Floriańskiej 7a.

1988

Erygowana została kolejna odłączająca się od parafii św. Macieja, parafia w Sułkowicach Bolęcinie.

1988 – 2003

Proboszczem parafii św. Macieja w Andrychowie był ks. Franciszek Skupień (wyświęcony w 1960 r.), od 1976 r. – kanonik a od roku 1997 – prałat.

1989

Powołano do istnienia parafię w Sułkowicach Łęgu.

1992

Parafię św. Macieja wraz z całym dekanatem andrychowskim włączono do nowo utworzonej diecezji bielsko – żywieckiej.

1993

Powołany został do istnienia tygodnik parafialny „Źródło spod Pańskiej Góry”, który do 2003 r wychodził jako dodatek do „Źródła” a potem jako samodzielne pismo.

1995

9 IX

Poświęcona została wzniesiona na Magurce, niedaleko Leskowca staraniem parafianina z Andrychowa Stefana Jakubowskiego kaplica Sanktuarium Górskiego „Ludziom Gór”. Szczyt zwyczajowo nazywano Groniem Jana Pawła II. Urzędowe zatwierdzenie tej nazwy nastąpiło w 2003 r. W 2001 r obok kaplicy stanął wysoki na 2,5 m pomnik Ojca św. Kaplica i teren wokół niej stanowi własność parafii św. Macieja w Andrychowie, choć leży na terenie diecezji krakowskiej.

17 IX

Na frontowej ścianie kaplicy cmentarnej uroczyście odsłonięto tablicę upamiętniającą mieszkańców Andrychowszczyzny, którzy zostali zamordowani w Katyniu i innych obozach na Wschodzie.

29 XI – 30 XI

Nawiedzenie Andrychowa przez Matkę Bożą w figurze fatimskiej.

20 XII

Do godności biskupiej podniesiony został andrychowianin, ks. prał. Stanisław Ryłko (wyśw. 1969 r). Od 2003 r arcybiskup i Przewodniczący Papieskiej Rady ds. Świeckich. Prymicje biskupie w rodzinnej parafii św. Macieja odbyły się 21 I 1996 r.

Zakończony został remont dachu kościoła. Położono nową więźbę i pokrycie z blachy miedzianej. Na wieży stary mechanizm zegarowy wymieniono na nowy, elektroniczny. Rozpoczęły się prace nad osuszaniem kościoła i organistówki – zakończone następnego roku.

1998

W Andrychowie wspólnym wysiłkiem władz samorządowych, parafii św. Macieja i sióstr albertynek uruchomiono Kuchnię Brata Alberta. Po wieloletnich staraniach parafia odzyskała grunty zabrane przez komunistyczne władze.

15 XI 1999

Ojciec św. Jan Paweł II przyjął tytuł Honorowego Obywatela Gminy Andrychów. Stosowną uchwałę Rady Miejskiej z 18 VI 1998 r wraz z licznymi darami wręczyła papieżowi delegacja 150 andrychowian.

2000

Ogłoszony został przez Ojca św. Rokiem Jubileuszowym. Kościół św. Macieja i kaplica na Groniu Jana Pawła II pełniły rolę kościołów jubileuszowych, w których można było uzyskać specjalne odpusty. Ks. bp S. Ryłko poświęcił 3 dzwony ufundowane przez parafię z okazji Wielkiego Jubileuszu 2000. Nadano im imiona: „Jezus Chrystus Odkupiciel Człowieka”, „Maryja Matka Odkupiciela”, „Św. Maciej Patron Andrychowa”. Dzwony w 2001 r zawisły obok kaplicy na cmentarzu.

2001

Gruntownej restauracji poddana została zabytkowa XVII-wieczna chrzcielnica. Okazało się, że wieńczące ją rzeźby pochodzą z początku XX w.

2002

Zakończony został remont wnętrza kościoła: na ścianach pojawiła się nowa polichromia a na podłodze marmurowa posadzka.

2003

Siódmym proboszczem parafii św. Macieja w Andrychowie mianowany został ks. Stanisław Czernik (święcenia 1977 r) od 1997 prałat

Inne modlitwy do św. Macieja Ap.

2010-05-17T03:05:00.000-07:00

Przez zwalczanie pokus do zwycięstwa!

O Boże, któryś przez zasługi chwalebnego Macieja Apostola i Męczennika w swoim miłosierdziu łaskawie dał nam przykład Jego Apostolskiej wielkości i męczeństwa dla wzmocnienia i utwierdzenia nas w wierze, chroń nas, aby pokusy nigdy nie rozdzieliły nas z Tobą, błagamy Cię, Panie, przez Jezusa Chrystusa Pana naszego. Amen.

Modlitwa przeciw wpływom dóbr ziemskich

O święty Macieju Apostole, chwalebny towarzyszu Pana Jezusa, który tak odważnie przedłożyłeś niewidzialne dobra świętości i wieczności ponad widoczne dobra tego świata, uzyskaj dla nas żywą wiarę i płomiennym miłosierdziem Twoim spraw, aby nasza pobożność zawsze wzrastała, abyśmy wiernie mogli służyć Panu Jezusowi przez całe nasze życie, a po śmierci zasłużyli na szczęście oglądania Jego Oblicza w życiu wiecznym. Amen.

Modlitwa o doskonalenie cnoty

Boże, który przyłączyłeś św. Macieja do grona Twoich Apostołów, spraw, prosimy, abyśmy zyskali laskę i poprzez jego przykład mogli odważnie walczyć przeciwko wszystkiemu, co jest w sprzeczności z panowaniem Jezusa Chrystusa w naszych sercach, abyśmy mogli ofiarować nasze dusze w cnocie i tak rozpaleni w miłości Jezusa, prowadzeni byli drogą, którą nam wyznaczył. Prosimy, abyśmy do końca mogli iść i osiągnąć wieczne szczęście, przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, który z Ojcem i Duchem Świętym żyje i króluje, Bóg w Trójcy Świętej Jedyny, teraz i na wieki wieków. Amen.

Modlitwa o czystość

O chwalebny święty Macieju Apostole, który ożywiony palącym się płomieniem miłości Jezusa Chrystusa, naszego Zbawiciela, lśnisz w Kościele Świętym wspaniałością doskonałego świadectwa poprzez przebyte heroiczne cierpienia, uzyskaj dla nas u Twego Niebiańskiego Mistrza i Oblubieńca łaski utrzymujące nas w nieskalanej czystości, abyśmy za Twoim przykładem podążać mogli Jego śladami w ciągu całego naszego życia na ziemi, a po śmierci razem z Tobą mogli radować się w Jego chwale przez całą wieczność. Święty Macieju Apostole, zasiadający na stolicach, aby sądzić dwanaście pokoleń Izraela, chwalebnie przybrany w purpurę męczeństwa, wyjednaj dla nas łaski, abyśmy poznali znaczenie cierpienia, jak cierpieć, jak się poświęcać, a wszystko w wierności i podporządkowaniu się Bogu aż do śmierci, abyśmy zasłużyli na przebywanie w jasności Jego Oblicza w wieczystym raju. Amen.

Modlitwa o pomoc w potrzebie

Święty Macieju Apostole, za pośrednictwem którego dokonało się wiele cudów na rzecz biednych i cierpiących, miej litość nade mną. Ty, który znasz ogrom i różnorodność moich potrzeb, zwróć uwagę na mnie klęczącego u Twych stóp, pełnego nędzy i nadziei, błagającego Cię o litość. O wielki święty Apostole, łaskawie usłysz mnie i racz uzyskać u Boga miłosierne wysłuchanie za Twoim pośrednictwem wszystkich moich próśb, które teraz do Ciebie zanoszę... Jestem całkowicie przekonany, że przez Twoje zasługi towarzyszenia Panu Jezusowi, zniesioną pogardę, lekceważenie, cierpienia i Twoją męczeńską śmierć, które zjednoczyły Ciebie z Męką i Śmiercią Twego Mistrza i Oblubieńca, otrzymam łaski, o które błagam Ciebie, i w radości serca mego dzięki składać będę Bogu, który uwielbiony przez wszystkich Świętych panuje w miłosierdziu swoim teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

Wezwania do św. Macieja Apostoła

Bądź pozdrowiony Macieju Apostole,
Chwała, miłość, honor i błogosławieństwo Bogu Ojcu, który wyróżnił Ciebie,
Bogu Synowi, który wybrał Ciebie na swojego Apostoła,
Bogu Duchowi Świętemu, który prowadził i uświęcił Ciebie,
Błogosławiony przez aniołów, którzy Ciebie osłaniali,
Pokój i wieczne błogosławieństwo wszystkim,
którzy czczą, miłują i wzywają Ciebie. Amen.

Święty Maciej u Apostole przesławny, który dla Jezusa Chrystusa, głoszenia wiary i cnót chrześcijańskich przelałeś krew i oddałeś swe życie, uproś mi łaskę głębokiej wiary, miłości i wierności Jezusowi i Maryi. Pocieszaj mnie w utrapieniach, ratuj w niebezpieczeństwach i przyjdź mi z pomocą w chwilach prób i doświadczeń, a szczególnie w godzinie śmierci. Amen.

Nowenna do św. Macieja Ap.

2010-05-17T03:00:00.000-07:00

Modlitwy na dziewięć kolejnych dni przed dniem 14 maja

K.: Bóg jest wysławiony w zgromadzeniu Świętych.
W.: Na całą ziemię rozejdzie się ich nauka i do krańców ziemi ich słowa.

Panie Boże, sławiony w Trójcy Świętej, którego rozum nie może pojąć ani słowo nie jest w stanie wypowiedzieć, którego nikt z ludzi nigdy nie widział, a jedynie nauczyliśmy się o Tobie ze świętych Pism i z nauk głoszonych przez Apostołów, i tak wierzymy, i tak wyznajemy Ciebie, Boga Ojca niemającego początku i Syna Twego Jednoistotnego, i Ducha Twego Współtronującego. Abyśmy zyskali Twoje Boże miłosierdzie, mając Apostołów za orędowników, przyzywamy ich orędownictwa i pomocy, z Twojej łaskawości, Świętych Twoich modlitwy wysłuchując, daruj nam odpuszczenie grzechów i uczyń nas dziedzicami Twego królestwa. Albowiem Ty jesteś naszym uświęceniem i chwałę oddajemy Tobie, Ojcu i Synowi, i Świętemu Duchowi, teraz i zawsze, i na wieki wieków.

O, święty Macieju Apostole, towarzyszący Zbawcy od dnia Jego chrztu, przebywający przez cały czas z Panem Jezusem, świadku Jego Zmartwychwstania, wyjednaj dla mnie czystość ciała i duszy, czystość serca i pragnień, czystość myśli i uczuć. Przez Twą cierpliwość w wielu cierpieniach wyjednaj dla mnie poddanie się wszystkim doświadczeniom, jakie Bóg zechce na mnie zesłać, i daj mi przejść przez wody udręki bez szkody dla mej duszy. Poza tymi łaskami wyjednaj dla mnie, wierny Apostole Jezusa, szczególną łaskę, którą Ci w tej chwili polecam.

O chwalebny święty Apostole, bądź łaskawy spojrzeć z Nieba ze współczuciem na Twego oddanego sługę, pociesz mnie w strapieniu, wspomóż w niebezpieczeństwie, a szczególnie przyjdź mi z pomocą w godzinie śmierci. Opiekuj się Kościołem Bożym, módl się o jego wywyższenie i pomyślność, wzrost wiary, za Ojca Świętego, za kapłanów, za wytrwałość wiernych, za nawrócenie się grzeszników, o ulgę dla dusz w czyśćcu, szczególnie tych dla mnie drogich. O wielki Święty, którego triumf obchodzimy na ziemi, wstaw się za mną, abym mógł kiedyś ujrzeć koronę chwały Twojej w niebie i wiecznie błogosławić tego, który tak szczodrze wynagradza na wieczność cierpienie przeżyte dla Jego miłości w czasie naszego krótkiego życia. Amen.

O, chwalebny święty Apostole Macieju, którego Bóg w swojej wszechmocy objawił światu przez powołanie do grona Apostołów, aby ożywić wiarę, wesprzeć nadzieję i rozniecić miłość w chrześcijańskich duszach. Święty Macieju Apostole, widzący cuda Pańskie i słuchający Jego nauki, spójrz na mnie leżącego na łożu boleści. Bądź łaskawy, pełen dobroci i proś Boga, aby raczył przyjąć moje pokorne modlitwy, i uzyskaj dla mnie moc duszy i żarliwą miłość Pana naszego Jezusa Chrystusa, której najokropniejsze męczarnie nie mogły w Tobie ugasić. Daj, abym wytrwały i nieustraszony wobec przeciwności, naśladując Cię w tym życiu, mógł kiedyś być z Tobą w niebie ukoronowany. Błagamy Cię, Panie, przebacz nam nasze grzechy poprzez wstawiennictwo świętego Macieja Apostoła. Amen.

K.: Błogosławiony Bóg nasz, w każdym czasie, teraz i zawsze, i na wieki wieków.
W: Amen.

Ojcze nasz...

K.: .Albowiem Twoje jest królestwo i moc, i chwała, Ojca i Syna, i Świętego Ducha, teraz i zawsze, i na wieki wieków.
W.: Amen.

Panie, zmiłuj się. Chwała Ojcu...
Przyjdźcie, pokłońmy się Królowi naszemu Bogu.

K.: O wybawienie nas od wszelkiego utrapienia, gniewu i niebezpieczeństwa, do Pana módlmy się. Wspomóż, zbaw, zmiłuj się i ochroń nas, Boże, łaską Twoją. Najświętszą, przeczystą, błogosławioną, pełną chwały. Władczynię naszą Bogurodzicę i zawsze Dziewicę Maryję ze wszystkimi świętymi wspomniawszy, sami siebie, wszyscy siebie nawzajem i całe życie nasze Chrystusowi Bogu oddajmy.
W: Tobie, Panie.
K.: Albowiem Tobie przynależy wszelka chwała, cześć i pokłon, Ojcu i Synowi, i Świętemu Duchowi, teraz i zawsze, i na wieki wieków.
W: Amen.

Litania do św. Macieja Ap.

2010-05-17T02:57:00.000-07:00

Boże, zmiłuj się nad nami.
Chryste, zmiłuj się nad nami,
Chryste, usłysz nas.
Ojcze z Nieba Boże, zmiłuj się nad nami,
Synu, odkupicielu świata, Boże, zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty, Boże, zmiłuj się nad nami.
Święty Trójco, Jedyny Boże, zmiłuj się nad nami.
Święty Macieju Apostole, módl się za nami,
Św. Macieju Apostole, towarzyszący Zbawcy od dnia Jego chrztu,
Św. Macieju Apostole, przebywający przez cały czas z Panem Jezusem,
Św. Macieju Apostole, świadku Jego Zmartwychwstania,
Św. Macieju Apostole, jeden z siedemdziesięciu dwóch uczniów naszego Pana, na których później zstąpił Duch Święty,
Św. Macieju Apostole, powołany do grona Apostołów,
Św. Macieju Apostole, widzący cuda Pańskie i słuchający Jego nauki,
Św. Macieju Apostole, mający przydomek Sprawiedliwego z powodu swojej świętości,
Św. Macieju Apostole, gorliwie oddający się nauczaniu,
Św. Macieju Apostole, czyniący wiele cudów,
Św. Macieju Apostole, któryś poniósł śmierć na krzyżu,
Św. Macieju Apostole, uwieńczony koroną męczeńską,
Św. Macieju Apostole, udoskonalony w cnotach,
Św. Macieju Apostole, wytrwały i nieustraszony wobec przeciwności,
Św. Macieju Apostole, pragnący sam w życiu dokonywać tego, co innym nakazywałeś,
Św. Macieju Apostole, przywracający wzrok niewidomym,
Św. Macieju Apostole, oczyszczający trędowatych,
Św. Macieju Apostole, wypędzający złe duchy,
Św. Macieju Apostole, przywracający chód kulawym, słuch niesłyszącym i życie umarłym,
Św. Macieju Apostole, wykształcony w Prawie Mojżeszowym,
Św. Macieju Apostole, czysty w sercu,
Św. Macieju Apostole, w myślach roztropny,
Św. Macieju Apostole, w rozwiązywaniu zagadnień Pisma Świętego biegły,
Św. Macieju Apostole, w radach przewidujący,
Św. Macieju Apostole, w kazaniach wymowny,
Św. Macieju Apostole, głoszący Słowo Boże w Judei i nawracający za pomocą wielu znaków i cudów,
Św. Macieju Apostole, oskarżony przez fałszywych świadków,
Św. Macieju Apostole, ludom barbarzyńskim niosący światło wiary,
Św. Macieju Apostole, ukrzyżowany i ukamienowany,
Św. Macieju Apostole, symbolu całości Izraela,
Św. Macieju Apostole, darze od Pana,
Św. Macieju Apostole, zasiadający na stolicach, aby sądzić dwanaście pokoleń Izraela,
Św. Macieju Apostole, cudowne Zrządzenie Bożej mądrości, Św. Macieju Apostole, obdarzony chwałą należną niegdyś innemu,
Św. Macieju Apostole, przyjmujący ciężar posługi,
Św. Macieju Apostole, głoszący ludziom zbawienie,
Św. Macieju Apostole, aż do śmierci niezłomny,
Św. Macieju Apostole, który przez krew wyznałeś Jezusa,
Św. Macieju Apostole, wierny naśladowco Jezusa,
Św. Macieju Apostole, Świątynio doskonałej wiary,
Św. Macieju Apostole, ożywiony zapałem do Chwały Bożej,
Św. Macieju Apostole, przykładzie siły i wytrwałości,
Św. Macieju Apostole, wytrwały i nieustraszony w męczarniach,
Św. Macieju Apostole, który wybrałaś mękę i śmierć nad wspaniałości tronu królewskiego,
Św. Macieju Apostole, nowe Światło Kościoła Walczącego,
Św. Macieju Apostole, który zwalczasz bezbożność świata,
Św. Macieju Apostole, który przywracasz wiarę i dajesz odwagę jej wyznawania,
Św. Macieju Apostole, którego imię sławione jest w niebie, a straszne dla piekieł,
Św. Macieju Apostole, wspaniałymi cudami wsławiony
Św. Macieju Apostole, mocą Bożą wzmocniony,
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zachowaj nas, Panie,
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Panie,
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami.

K.: Módl się za nami św. Macieju Apostole,
W.: Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych

Módlmy się: Błagamy Cię, Panie, przez wstawiennictwo św. Macieja Apostoła, przebacz nam grzechy nasze i udziel nam łask potrzebnych (nazwij laskę, której specjalnie potrzebujesz). Amen.

Strony internetowe parafii i szkół p.w. Macieja Ap.(katolickie i niekatolickie)

2010-05-14T01:03:00.000-07:00

Strony internetowe parafii i szkół p.w. Macieja Ap.(katolickie i niekatolickie):

http://www.andrychow.bielsko.opoka.org.pl/

http://www.kuria.gliwice.pl/kuria/index.php?akcja=parafia&ID=140

http://www.saintmatthias.org/

http://www.stmatthias-milw.org/

http://www.stmatthias.net/

http://www.stmatthiashs.org/

http://www.saintmatthias.co.uk/

http://www.matthias.org.au/

http://www3.sympatico.ca/saint.matthias/

http://stmatthiasonline.org/

http://www.stmatthias.ca/

http://www.stmatthiasparish.org/

http://www.stmatthiasparish.net/

http://stmatthiasrec.org/matthias/matthias/index.html

http://www.saintmatthias.net/

http://www.st-matthias-achim.de/

http://www.st-matthias-berlin.de/

http://www.kath-kirche-kettwig.de/html/body_st__matthias.html

http://www.st-matthias-online.de/

Opactwo św. Macieja Ap. w Trewirze

2010-05-14T01:01:00.001-07:00

Opactwo św. Macieja Ap. w Trewirze:

http://www.abteistmatthias.de/

http://www.kirche-im-bistum-aachen.de/kiba/dcms/traeger/5/matthiasbruderschaften/index.html

Wykaz parafii św. Macieja Ap. w Polsce

2010-05-14T00:59:00.000-07:00

Wykaz parafii św. Macieja Ap. w Polsce:

ANDRYCHÓW
Świętego Macieja Apostoła
Rynek 37; 34-120; Andrychów; woj.: małopolskie
tel.: 0-33/8752029
dekanat: Andrychów
diecezja: bielsko-żywiecka

BIELANY
Świętego Macieja Apostoła
ul. Solna 2; 32-651; Nowa Wieś k. Kęt; woj.: małopolskie
tel.: 0-32/8486598
dekanat: Jawiszowice
diecezja: bielsko-żywiecka

SIEWIERZ
Świętego Macieja Apostoła
ul. T. Kościuszki 12; 42-470; Siewierz; woj.: śląskie
tel.: 0-32/6741151
dekanat: Siewierz
diecezja: sosnowiecka

ZABRZE
Świętego Macieja Apostoła
ul. L. Kondratowicza 15 a; 41-800; Zabrze; woj.: śląskie
tel.: 0-32/2761408
dekanat: Zabrze
diecezja: gliwicka

RATOSZYN
Św. Macieja Apostoła
24-350; Chodel; woj.: lubelskie
tel.: 0-81/8293001
dekanat: Bełżyce
diecezja: lubelska

GŁUCHÓW
Św. Macieja Apostoła
Głuchów; 62-704; Kawęczyn; woj.: wielkopolskie
tel.: 0-63/2886193
dekanat: Dobra
diecezja: włocławska

KLWÓW
Św. Macieja Apostoła
ul. Opoczyńska 12; 26-415; Klwów; woj.: mazowieckie
tel.: 0-48/6710012
dekanat: Drzewica
diecezja: radomska

PAWŁOWO
Św. Macieja
Pawłowo, ul. Kościelna 28; 06-415; Czernice Borowe; woj.: mazowieckie
tel.: 0-23/6746055
dekanat: Grudusk
diecezja: płocka

KRUSZYNA
Św. Macieja Apostoła
ul. Kacpra Denhoffa 2; 42-282; Kruszyna; woj.: śląskie
tel.: 0-34/3202006
dekanat: Kłomnice
diecezja: częstochowska

BEDNARY
Św. Macieja Apostoła i Św. Małgorzaty
99-436; Bednary 53; woj.: łódzkie
tel.: 0-46/8386527
dekanat: Łowicz-Katedra
diecezja: łowicka

BEŁCHÓW
Św. Macieja Apostoła
99-418; Bełchów 109 A; woj.: łódzkie
tel.: 0-46/8386778
dekanat: Łowicz-Katedra
diecezja: łowicka

ORLE
Św. Macieja Apostoła
Orle 3/1; 89-114; Witosław; woj.: kujawsko-pomorskie
tel.: 0-52/3868712
dekanat: Mrocza
diecezja: bydgoska

KOŁOBRZEG
Św. Macieja Apostoła
ul. Jedności Narodowej 4; 78-100; Kołobrzeg; woj.: zachodniopomorskie
tel.: 0-94/3574383
dekanat: Pomorski Okręg Wojskowy
diecezja: ordynariat polowy

BISZTYNEK
Św. Macieja Apostoła i Najdroższej Krwi Pana Jezusa
ul. Kościelna 36; 11-230; Bisztynek; woj.: warmińsko-mazurskie
tel.: 0-89/7188015
dekanat: Reszel
diecezja: warmińska

WROCŁAW
Św. Macieja
Pl. Nankiera 17; 50-140; Wrocław; woj.: dolnośląskie
tel.: 0-71/3436382
dekanat: Wrocław-Katedra
diecezja: wrocławska

TRZEBICKO GÓRNE
Św. Macieja
Trzebicko Górne 25; 56-330; Cieszków; woj.: dolnośląskie
tel.: 0-71/3848245
dekanat: Zduny k.Krotoszyna
diecezja: kaliska

Życiorys z cerkiew.pl

2010-05-14T00:33:00.001-07:00

MACIEJ, apostoł (Apostoł Matfij), 9/22 sierpnia i 30 czerwca/13 lipca (Sobór dwunastu apostołów).
Pochodził z Betlejem. Był pochodzenia żydowskiego. Jego wychowaniem zajmował się św. Symeon Teofor.

Początkowo Macieja wybrano do grona siedemdziesięciu apostołów. Po ukrzyżowaniu Chrystusa oraz śmierci Judasza Iskarioty grono dwunastu apostołów zmniejszyło się i należało je uzupełnić o "jednego z mężów, którzy chodzili z nami (tj. apostołami) przez cały czas, kiedy Pan Jezus przebywał między nami" (Dz 1,21). Wskazano dwóch kandydatów: Józefa zwanego Barsabą i Justem oraz Macieja. Los padł na Macieja.
Wraz z innymi apostołami był on obecny przy Zesłaniu Świętego Ducha. Głosił Słowo Boże w Judei, Etiopii i Macedonii. Czynił liczne cuda: uzdrawiał ślepych, kulawych, chorych na trąd, wyganiał złe moce, wskrzeszał umarłych.
Arcykapłan Ananiasz prześladujący chrześcijan w Jerozolimie rozkazał, by apostoł stawił się przed nim, gdyż chciał osądzić jego naukę. Podczas zainscenizowanego procesu starał się przedstawiać Chrystusa i jego uczniów jako demoralizatorów społeczeństwa i zdrajców ojczyzny. Jednak Maciej w obecności wszystkich, na podstawie proroctw udowodnił, że Chrystus jest długo oczekiwanym Mesjaszem. Oskarżono go za to o herezję i pobito kamieniami. Podobno śmiertelny cios zadano mu włócznią. Polecono też, aby zmarłemu już apostołowi, jako wrogowi samego cesarza ścięto głowę. Dokładna data jego śmierci nie jest znana. Hagiografia prawosławna określa ją na około 63 r. Klemens Aleksandryjski odnotowuje, że św. Maciej zmarł naturalną śmiercią.
Relikwie apostoła odnalazła św. cesarzowa Helena. W okresie późniejszym miano je rozdzielić na wspólnoty w Rzymie, Trewirze i Padwie.
W ikonografii apostoł przedstawiany jest zwykle jako promieniujący energią mężczyzna w średnim wieku, z długą, rozdwojoną brodą i bujnymi, ciemnymi (lub niekiedy siwymi) włosami. Podobnie jak inni apostołowie przedstawiany jest z księgą lub zwojem.
W XIII w. ikonografia zachodnia dodała świętemu atrybuty indywidualne w postaci narzędzi męczeństwa - kamienie, halabardę, topór lub włócznię. Na Zachodzie uważany jest za patrona Hanoweru oraz m.in. budowniczych, kowali, cukierników i rzeźników. Wzywają go niepłodne małżeństwa i chłopcy rozpoczynający szkołę.

Imię Maciej, tak jak i imię Mateusz, pochodzi z hebrajskiego złożenia Mattanjah - "dar Boży; dany przez Boga".

opr. Jarosław Charkiewicz

Życiorys

2010-05-14T00:30:00.000-07:00

Z Dziejów Apostolskich wynika, że Maciej był jednym z pierwszych uczniów Jezusa. Wybrany został przez Apostołów do ich grona na miejsce Judasza, po jego zdradzie i samobójstwie (Dz 1, 15-26). Maciejowi udzielono święceń biskupich i władzy apostolskiej przez nałożenie rąk.
Piotr był przekonany, że tak jak Stary Testament opierał się na 12 synach Jakuba patriarchy, tak i Nowy Testament w myśli Chrystusa miał się opierać na Jego 12 Apostołach. Skoro zaś liczba ta została zdekompletowana, należało ją uzupełnić. Tego samego zdania byli także inni Apostołowie. Nie wiedzieli, że Chrystus sam uzupełni ich liczbę św. Pawłem. Rozstrzyganie spornych spraw przez losowanie było wówczas zwyczajem powszechnie przyjętym. Nie decydowała jednak tu przypadkowość czy jakiś inny wzgląd, ale głęboka wiara w interwencję nadprzyrodzoną Ducha Świętego. Wyraźnie wskazują na to słowa Księcia Apostołów: "Ty, Panie, znasz serca wszystkich, wskaż z tych dwóch jednego, którego wybrałeś".
Poza opisem powołania nie ma o nim pewnych informacji. Według Euzebiusza z Cezarei, św. Maciej był jednym z 72 uczniów Pana Jezusa. Był pochodzenia żydowskiego, jak na to wskazuje pochodzenie wszystkich Apostołów, a także uczniów Chrystusa. Także hebrajskie imię teoforyczne Mattatyah (greckie Theodoros lub łacińskie Adeodatus - dar Jahwe) wskazuje na pochodzenie żydowskie Apostoła.
O pracy apostolskiej św. Macieja nie możemy wiele powiedzieć, chociaż o tym w starożytności chrześcijańskiej wiele krążyło legend. Według nich miał on głosić najpierw Ewangelię w Judei, potem w Etiopii, wreszcie w Kolchidzie, a więc w rubieżach Słowian. Miał jednak ponieść śmierć męczeńską w Jerozolimie, ukamienowany jako wróg narodu żydowskiego i jego zdrajca. Natomiast Klemens Aleksandryjski (+ 215), najbliższy czasu św. Macieja, wyraża opinię, że św. Maciej zmarł śmiercią naturalną ok. roku 50. Wśród pism apokryficznych o św. Macieju zachowały się jedynie fragmenty tak zwanej Ewangelii św. Macieja oraz fragmenty Dziejów św. Macieja. Oba pisma powstały w wieku III i mają wyraźnie zabarwienie gnostyckie. Po prostu imieniem Apostoła chcieli posłużyć się jako szyldem heretycy, aby swoim błędom dać większą powagę i pozory prawdy.
Relikwie św. Macieja miała odnaleźć według podania św. Helena, cesarzowa, matka Konstantyna Wielkiego. W czasach późniejszych miano je rozdzielić po kościołach. Tak więc wskazuje się, że są one obecnie w Rzymie w bazylice Matki Bożej Większej, w Trewirze w Niemczech i w kościele Św. Justyny w Padwie. W Trewirze kult św. Macieja był kiedyś bardzo rozwinięty. Św. Maciej jest patronem Hanoweru oraz m.in. budowniczych, kowali, cieśli, cukierników i rzeźników. Wzywają go niepłodne małżeństwa oraz chłopcy rozpoczynający szkołę.

W ikonografii przedstawiany jest św. Maciej w długiej, przepasanej tunice i w płaszczu. Jego atrybuty: halabarda, księga, krzyż; kamienie, miecz, topór, włócznia - którymi miał być dobity.